யாத்ரிகன்

முஸ்லிம்களின் கல்விப் பின்னடைவு: சில அவதானங்கள்- (இரண்டாம் பகுதி)

2010-12-07T09:32:00.002+05:30

மார்க்க ரீதியான போதிய புரிதல் இன்மையும், பாரம்பரிய மார்க்க அறிஞர்களின் போதிய ஒத்துழைப்பின்மையும் எமது கல்விப் பின்னடைவு தொடர்பிலான ஒரு காரணி என்று கடந்த ஆக்கத்தில் அடையாளப்படுத்தினோம். அதனோடு இணைந்ததாக மற்றும் சில காரணிகளை அடையாளப்படுத்துவதே இந்த ஆக்கத்தின் நோக்கமாகும்.

முஸ்லிம்கள் கல்வியின் அவசியம் குறித்து போதுமான விழிப்புணர்வை பெற்றிருக்கிறார்களா என்ற கேள்வியை இங்கு எழுப்புவது பொறுத்தமானதாகும். இன்று கருத்துரங்குகள், சஞ்சிகைகள், பத்திரிகைகள் வாயிலாக பெருமளவில் கல்வியின் அவசியம் குறித்து இளைஞர்களுக்கு விழிப்புணர்வூட்டப்படுகிறது. இவை போதிய பிரயோசனத்தை தருகிறதா? இளைஞர்கள் கல்வியின் அவசியம் தொடர்பில் போதிய விழிப்புணர்வை பெற்றிருக்கிறார்களா? அல்லது கல்வி தேவையற்றது என்ற சிந்தனையில்தான் இன்னும் இருக்கிறார்களா? என்ற கேள்வியைக் கேட்டுப்பார்ப்பது பொருத்தமானது.

அண்மையில் மேல் மாகாணப் பாடசாலை ஒன்றில் மாணவர்களுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த கல்வி சம்பந்தமான கருத்தரங்கொன்றில் தனியார் நிறுவனமொன்றின் வளவாலனாகக் கலந்து கொண்டேன். அப்போது அவர்களிடம் ஒரு கேள்வியைத் தொடுத்தேன்: “கல்வி உங்களின் அவசியத் தேவை என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா?”.

மிகவும் சீரியசாக அனைவரும் “ஆம்” என்று தலை அசைத்தார்கள். மீண்டும் அவர்களிடம் கேட்டேன். “உங்கள் மனதைத் தொட்டுச் சொல்லுங்கள். நான் ஒரு கல்வி தொடர்பிலான ஒரு நிறுவனம் ஒன்றில் இருந்து இங்கு நான் வராமல் இருந்து, இந்த கல்வி சம்பந்தமான ஒரு கருத்தரங்கில் உங்களை சந்திக்காமல், வெளியிடம் ஒன்றில் ஒரு நண்பனாக உங்களை சந்தித்து இதே கேள்வியைக் கேட்டால் என்ன சொல்வீர்கள்?” அனைவரும் சிரித்தார்கள். ஒரு குரும்புக்கார மாணவன் சொன்னான். “தேவையில்லை என்று சொல்வோம்”.

உண்மையில் இது ஒரு ஒற்றைச் சம்பவமாக இருந்தாலும், முஸ்லிம் சமூக இளைஞர்களின் கல்வி தொடர்பிலான பொதுப்படையான மனநிலையையே இது பிரதிபலிக்கிறது. பல்வேறு காரணங்கள் எமது இளைஞர்கள் கல்வி என்பது தேவை என்ப்தை புரிந்து கொள்வதையோ, புரிந்து கொண்டாலும் அது தொடர்பில் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்வதையோ தடை செய்து விடுகின்றது.

சற்று வெளிப்படையாகப் பேசுவோம். நான் ஒரு வியாபார சமூகத்தை சேர்ந்தவன் என்ற வகையில் என்னைப் பொருத்த வரை, என் சமவயதுள்ளவர்களில் கல்வி ரீதியாக ஈடுபாட்டோடு உள்ளவர்கள் கல்வி ரீதியாலான ஏதொ ஒரு பின்னணி உள்ளவர்கள்; நிரந்தர வருமானம் உழைப்பவர்கள் மட்டும்தான். மற்றவர்களிடம் இந்த ஆர்வத்தை குறைவாகவே அவதானிக்க முடியும். வியாபார சமூகமாக முஸ்லிம்கள் வாழும் எல்லா இடங்களிலும் போல் இதுதான் உண்மை.

இந்த உண்மை சொல்லும் இன்னொரு செய்தி என்னவென்றால், கல்வி குறித்த ஆர்வம் கல்வி முன்னேற்றத்திற்காக மேற்கொள்ளப்படும் எல்லா முயற்சிகளைத் தாண்டியும் கூட இன்னும் அடிமட்ட முஸ்லிம் சமூகத்தை சென்று சேரவில்லை என்பதைத்தான். உண்மையைச் சொல்வதானால், சாதாரண அடிமட்ட சமூகம் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில், அல்லது இளைஞர்களை கல்வியின் பால் ஆர்வம் கொள்ளும் விதத்தில் கல்வியின் தேவை சரிவர முன்வைக்கப்படவில்லை என்பதே உண்மை.

கல்வி குறித்து எமது சமூகத்தில் கதைப்பவர்கள் படித்தவர்கள் மட்டுமல்ல: பரம்பரையாக கல்விப் பின்னணிகள் கொண்டவர்கள்; மட்டுமன்றி, நிரந்தர வருமானம் பெருகின்ற, ஓரளவு தரமான வாழ்க்கைத் தரத்தை அனுபவிக்கும் குடும்பங்களில் பிறந்து வளர்ந்தவர்கள். இவர்களால் நிச்சயமற்ற சூழ்னிலைகளை எப்போதும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் சாதாரண வியாபார சமூகத்தின் பிரச்சினைகளை புரிந்து கொள்ள முடிவதில்லை. கல்வி ரீதியில் ஆர்வம் காட்டாமல் இளைஞர்கள் இருப்பதற்குரிய நியாயமான காரணங்கள் புரிவதில்லை. கல்விப் பின்னணிகள் எதுவுமின்றி கல்வித் துறையில் கால் வைத்து முன் செல்வதில் உள்ள கஷ்டங்கள் கூட புரிவதில்லை. கல்வியில் ஆர்வம் காட்டுமாறு இளைஞர்களை தூண்டும் முறை எப்போதும் ஒரு வித குற்றம் சுமத்தும் பாங்கிலேயே அமைந்துள்ளது.

ஒட்டு மொத்தமாகச் சொன்னால் எமது கல்வியில் விளிப்புணர்வை ஏற்படுத்த நாம் கைக்கொள்ளும் அணுகுமுறைகள் சமூகத்தின் தேவைக்கு இசைவானதல்ல. கல்வி சம்பந்தமான சமூகப்பணிகளில் ஈடுபடுபவர்கள் தமது அணுகுமுறைகளில் சில மாற்றங்களை செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைதான் இங்கு குறிப்பிட வருகின்றேன்.

முஸ்லிம் சமூக அமைப்பு அண்மைக்காலமாக மிகத்தீவிரமான சடவாத மோகம் கொண்டதாக மாறிக்கொண்டு போகின்றது. எனது சொந்த ஊர் உள்ளிட்ட பெரிம்பாலான முஸ்லிம் கிராமங்களின் நிலை இதுதான். அனைத்துக்கும் மேலாக மனிதனை அளக்கும் அளவு கோலாகவே பணம் மாறியிருக்கிறது. ஒரு சிறந்த பாடசாலையில் தனது பிள்ளையை சேர்ப்பதாக இருந்தாலும், அங்கும் பணம்தான் வெளிப்படையாகவே தனது பணியைச் செய்கிறது. தொழிற்சந்தையிலும் பாடசாலையின் பெயரும் குடும்ப பின்னணியுமே பிரதான இடத்தைப் பிடித்துக் கொள்கிறது.

மறுபுறத்தில் சீதனப் பிரச்சினை தலை விரித்தாடுகிறது. ஜாஹிலிய்யாக் காலத்தில் பெண் பிள்ளைகளைப் பெற்றவர்களின் மனநிலையை ஒத்த மன நிலையே இன்றைய பெற்றோர்களிடமும் இருக்கிறது. யுவதிகளின் திருமணச்செலவு, சீதனம் என்கிற பாரிய சுமைகளைத் தாண்டி அவர்களின் உயர் கல்வி என்கிற அம்சத்தைப் பற்றி யோசிக்கவும் அவர்களின் பெற்றோர்கள் தயாரில்லை. இளைஞர்களோ உயர் தரம் முடித்து விட்டால், தமது குடும்ப பாரத்தில் சிறிதாவது சுமந்து கொள்ள வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றனர்.

உணமையில், இந்த மிகவும் அழுத்தம் மிக்க வாழ்க்கை முறை காரணமாக, பெருமளவில் மனோ நலன் சம்பந்தப்பட்ட நோய்கள் எமது சமூகத்தில் காணப்படுவதாக மருத்துவ ஆய்வுகள் சொல்கின்றன. இந்த அழுத்தம் உள்ள சூழலில்தான், ‘படி, படி’ என்ற அழுத்தத்தை நாமும் இளைஞர்களுக்கு கொடுக்க முனைகிறோம். உண்மையில் உயர் கல்வி என்பது மிகவும் பொறுமையையும், தீவிர உழைப்பு, தேடல் என்பவற்றையும் வேண்டி நிற்கினறது. ஆனால், எமது சூழல்நிலை அத்தகைய பொறுமைக்கு இடம் அளிப்பதாக இல்லை என்றே சொல்லலாம்.

(தொடரும்)

முஸ்லிம்களின் கல்விப் பின்னடைவு: சில அவதானங்கள் (முதலாம் பகுதி)

2010-11-30T17:39:00.001+05:30

முஸ்லிம்களின் கல்விப் பின்னடைவு என்ற அம்சம் எமது சமூகப் புத்திசீவிகள் மத்தியில் மிகவும் அதிகமாக விவாதிக்கப்படும் ஒரு பேசு பொருளாக இன்று மாற்றம் பெற்றுள்ளது. முஸ்லிம் சமூகம் கல்வி ரீதியில் ஒப்பீட்டு ரீதியில் பிற சமூகங்களை விட மிகவும் பின்னடைவு கண்டிருப்பது பெரும்பாலும் எல்லா புத்திஜீவிகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. அறைத்த மாவை திருப்பி அறைப்பது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் அல்ல. இந்தப் பிரச்சினை தொடர்பாக இதுவரை போதிய அளவு பேசப்படாத சில அம்சங்களை அடையாளப்படுத்தி, சில யோசனைகளை முன்வைத்து, இது தொடர்பிலான ஒரு கலந்துரையாடலை  துவக்கி வைப்பதே இதன் நோக்கமாகும்.

கல்வியாளர்கள் மட்டுமே கல்விப் பிரச்சினை குறித்துப் பேச வேண்டும் என்கிற குறுகிய, பாரம்பரிய மனப்பாங்கில் இருந்து விலகி இக்கட்டுரையை நீங்கள் வாசிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன். 

முஸ்லிம்களின் கல்விப் பிரச்சினை என்பது வரலாற்று ரீதியான பரிணாமம் கொண்டது. முஸ்லிம் உலகில் பிற்பட்ட காலத்தில் உருவான சிந்தனை ரீதியான முடக்கம், காலனித்துவத்தின் மிக உக்கிரமான கலாசார ஏகாதிபத்தியம் உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணிகள் இதன் பின்னணியில் இருந்திருக்கின்றன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மைகளாகும். 

மத்திய காலத்தை தொடர்ந்து இஜ்திஹாத்தின் வாசல் மூடப்பட்டுவிட்டது என்று பரப்ப்ப்பட்ட கருத்து முஸ்லிம் உலகின் சிந்தனை தேக்கத்திற்கு வித்திட்டதோடு, இஸ்லாமிய சாம்ராச்சியம் இறுதியில் வீழ்ச்சி அடைவதற்கான பல்வேறு காரணிகளில் ஒன்றாகவும் அது அமைந்தது. இந்த தேக்க நிலை இலங்கை முஸ்லிம்களையும் பாதித்தது. மட்டுமல்லாமல், இலங்கை காலத்துவத்திற்கு உட்பட்ட பிறகு முஸ்லிம் வர்த்தக ஆதிக்கம் குறைந்து போனதால், அரபுலகோடான அவர்களது தொடர்பும் கூட  மிகவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்த்து. 

அத்தகைய ஒரு நிலையிலேயே முஸ்லிம்கள் ஆங்கிலேய ஆதிக்கத்தால் கலாசார காலனித்துவத்திற்கு உட்படும் வாய்ப்பு உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. சந்தேகமின்றி ஆங்கிலேயர்கள் அறிமுகப்படுத்திய கல்வி முறை கலாசார ஏகாதிபத்தியத்தின் முக்கியமானதொரு கருவியாக இருந்ததை எவரும் மறுப்பதற்கில்லை. எனினும், இதற்கெதிரான முஸ்லிம்களின் எதிர்வினைதான் முதிர்ச்சியற்றதாகவும், தூரனோக்கற்றதாகவும் இருந்தது. மேற்கத்தேயக் கல்வியை கற்பது ஹராம் என்ற சிந்தனையே முஸ்லிம்கள் மத்தியில் மிகைத்திருந்த்து. இதை மீறிப்படிப்பவர்கள் ஊர் விலக்கு செய்யப்பட்டனர்; அல்லது மார்க்கத்தின் எதிரிகளாக நோக்கப்பட்டனர்.   

மேற்கத்தேய சிந்தனைகளை கருத்தியல் ரீதியில் எதிர்கொள்வதற்குரிய இஸ்லாமிய புலமைத்துவ வாதிகளை முஸ்லிம்கள் அப்போது போதியளவு பெற்றிருக்கவில்லை என்றே சொல்லலாம். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முன்னறைப் பகுதி வரை இதே நிலையே தொடர்ந்த்து. 

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் முஸ்லிம் உலகில் வீசத் தொடங்கியிருந்த நவீன இஸ்லாமிய எழுச்சியின் அலைகள் இலங்கையையும் விட்டு வைக்கவில்லை. இப்போதுதான் மாமனிதர் சித்தி லெப்பை தோன்றுகிறார். எல்லா வகையிலும் தேக்கம் உற்றிருந்த முஸ்லிம் சமூகத்தை கட்டியெழுப்ப பாடுபட்டார். ஒரு முழுமையான சமூக மாற்றம் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டு முஸ்லிம் சமூகத்தை ஒளியை நோக்கி அழைத்தார். கல்வி ரீதியாக மட்டுமன்றி, எல்லாத் துறைகளிலும் முஸ்லிம் சமூகத்தின் மீள் எழுச்சியை ஏற்படுத்துவதற்கான ஆரம்ப கட்ட முயற்சியாக இதனை குறிப்பிடலாம். அவை அனைத்தும் முழுமையாக வெற்றி பெற்றதா என்பது வேறு விடயம்.  

தற்போதைக்கு கல்வி ரீதியிலான எழுச்சியை மட்டும் எடுத்துக் கொள்கிறோம். எனினும், நாம் ஏலவே குறிப்பிட்டது போன்று, முஸ்லிம் சமூகத்தின் கல்வி வீழ்ச்சி எதனோடும் தொடர்பு படாத ஒரு தனிப்பட்ட ஓர் அம்சமல்ல. முஸ்லிம் சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்தமான வீழ்ச்சியின் தர்க்க ரீதியான விளைவே இது. 

எனினும், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், இலங்கை முஸ்லிம்களின்  சமூக, அரசியல் பின்னணியை வைத்து நோக்குகையில் அறிவு ரீதியான ஓர் எழுச்சியே மாற்றத்திற்கான தொடக்கப்புள்ளியாக அமைந்ததை மறுப்பதற்கில்லை. இந்த வகையில் சித்திலெப்பையின் போராட்டம் முஸ்லிம் சமூகத்தின் எழுச்சிக்கு ஓர் உயிர்த்துடிப்பான ஆரம்பத்தைப் பெற்றுக் கொடுத்தது. 

இதன் பிற்பட்ட காலப்பகுதியில் ஒரு குறிப்பிட்த்தக்க கல்வி ரீதியிலான எழுச்சியை முஸ்லிம் சமூகத்தில் அவதானிக்கிறோம். எனினும், துரதிஷ்ட வசமாக இன்று வரை மற்ற சமூகங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பேசக்கூடிய கல்வி எழுச்சியை காண முடியவில்லை. எமது முஸ்லிம் பாடசாலைகளின் கல்வி அடைவு மட்டம் தொடர்பிலான புள்ளி விபரங்கள் அதனையே குறிப்பிடுகின்றது.  

இந்த மாற்றம் உருவாகாது இருப்பதற்கான பிரதான காரணம், சித்தி லெப்பை வாழ்ந்த காலத்து சமூக, கலாசார பின்னணிகள் இன்றும் எமது சமூகத்தில் காணப்படுகின்றமையாகும்.

குறிப்பாக கல்வியை மார்க்கக் கல்வி, உலக கல்வி என்று பிரித்து நோக்கும் போக்கு இன்னும் எமது சமூகத்தில் நிலவுகிறது. குறிப்பாக கல்வி முக்கியமில்லை, படிக்க வேண்டிய தேவையில்லை என்று பாரம்பரிய உலமாக்கள் பலர் மிம்பர் மேடைகளில் முழங்குவதை  இன்றும் கூட கேட்க முடிகிறது. துரதிஷ்ட வசமாக பெரும், பெரும் கல்விமான்கள் கூட பல போது அத்தகைய குத்பாக்களை செவிமடுத்துக் கொண்டிருந்த போதிலும் கூட, எத்தகைய எதிர் வினையையும் காட்டாமல் இருப்பது ஆச்சர்யமானதுதான். 

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் தொன்று தொட்டு மார்க்கத்தை அடிப்படையாக வைத்தே தன்னை அடையாளப்படுத்தி வந்துள்ளது. முஸ்லிம்களும் “தமிழர்களே” போன்ற வாதங்கள் தோல்வி அடைந்தமைக்கு காரணம் இதுதான். அந்த வகையில் மார்க்க ரீதியான அதன் ஈடுபாடும், சரியான கோட்பாடுகளும்தான் அதன் எழுச்சிக்கு எப்போதும் வலி வகுத்து வந்துள்ளது. 

இலங்கை முஸ்லிம்களுக்குப் புறம்பாக ஒட்டு மொத்த சர்வதேச முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பொறுத்த வரையிலும் கூட இதுதான் உண்மை நிலையாகும். மார்க்கத்தோடான அதன் உறவு உயிர்த்துடிப்பாக இருந்த வரை இஸ்லாமிய வரலாறு ஒரு பொற்காலத்தை அனுபவித்தது. இஸ்லாத்துடனான அதன் உறவு மங்கிப் போய், சடங்கு, சம்பிரதாயம் கொண்ட ஒரு மதமாக அது மாற்றம் அடைந்த போது, முஸ்லிம் உலகின் வீழ்ச்சியும் ஆரம்பித்து விட்டது.

எனவே, மார்க்கம் குறித்த தெளிவான புரிதலும், அதனோடான உயிர்த்துடிப்பான ஈடுபாடும் ஏற்படாத வரை முஸ்லிம் கல்வி என்பது அதன் உயரிய நிலையை எட்டுவது என்பது அறவே சாத்தியமற்றதாகவே இருக்கப் போகின்றது. 

(தொடரும்)

சமூக ஒற்றுமைக்கு ஆப்பு வைக்கும் சமகாலக் குத்பாக்கள்...!

2010-11-20T13:37:00.001+05:30

குத்பாக்கள் அன்று தொட்டு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு வாய்க்கப் பெற்றுள்ள மிகவும் மகத்தானதும், வினைத்திறன் மிக்கதுமான ஊடகமாக திகழ்ந்து வருகிறது. ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் முஸ்லிம் சமூகத்தை வழிப்படுத்தவும், வினைத்திறனான முறையில் சமூகத்துடனான தொடர்பாடலை பேணவும் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். கலீபாக்களும் கூட இதே வழி முறையையே பின்பற்றினார்கள்.

ஆரம்ப காலக் குத்பாக்கள் மிகவும் சுருக்கமானதானவே அமைந்திருந்தன. சொற்சுருக்கமும், பொருட் செறிவும் மிக்கனவாக அவை இருந்தன. இன்றிருப்பது போல் சமூகத்தை கீறிக் கிழித்து சபையோரை அவமதிக்கும் விதத்தில் அவை ஒரு போதும் அமைந்திருக்கவில்லை. ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் கைதேர்ந்த ஒரு பயிற்றுவிப்பாளர். அவர்களது பயிற்றுவிக்கும் பாணியில் ஒரு வித நேர் அணுகுமுறையை அவதானிக்க முடியும். எதிர்மறைப் பாணி அவர்களது பாணியாக இருக்கவில்லை. இதையே அனஸ் (றழி) அவர்கள் ரசூல் அவர்கள் சீ என்று சொன்னதையோ, ஏன் இதை செய்தாய்? ஏன் இதை செய்யவில்லை? போன்ற வசனப் பிரயோகங்களையோ பயன்படுத்தியதில்லை என்று சொல்வதில் இருந்து புரிந்து கொள்கிறோம். குத்பாக்களிலும் இதே பாணியே பின்பற்றப்பட்டது. அன்றைய குத்பாக்கள் மிகவும் பிரயோசனம் தந்தமைக்கான பிரதான காரணங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

பிற்பட்ட காலப் பகுதியில் குத்பாக்கள் அவற்றின் உயிரோட்டத்தை இழந்து போயின. அரசியல் இலாபங்களுக்காக குத்பா மேடைகள் பயன்படுத்தப் பட்டன. காலத்திற்கு பிரயோசனம் அற்ற, போதிய தயாரிப்பில்லாத, அறைகுறை தயாரிப்போடு, இரண்டு தலைமுறைகள் பழைய கர்ண கடூர மொழி நடையில், தூரனோக்கற்ற மேற்போக்கான குத்பாக்களையே இன்று அதிகம் செவிமடுக்கிறோம். மிம்பர் மேடைகள் உயிர் துடிப்போடு இயங்கும் பாக்கியத்தை காணும் பேற்றை எமது தலை முறை இளைஞ்ர்கள் இழந்தே போய் விட்டார்கள்.

இஸ்லாம் என்பது சில சம்பிரதாயங்களின் தொகுப்பல்ல. அது மாக்ஸிஸம், முதலாளித்துவம் உள்ளிட்ட மேற்கத்தேய கருத்தியல் முகாம்களுக்கு மாற்றீடான ஒரு கருத்தியல் முகாமாகும். அரசியல், பொருளாதாரம், சமூகவியல், உளவியல், கலை என விரிந்த எல்லா அறிவுத் துறையிலும் தனக்கேயுரிய சிந்தனகளை அது கொண்டுள்ளது. எமது புதிய சந்ததிக்கு இவற்றில் பரிச்சயம் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். இவற்றிற்கு எமது குத்பாக்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

சென்ற நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பேறறிஞ்ர்களில் ஒருவரான அபுல் ஹசன் அலி நத்வி (றஹ்) அவர்கள் றித்தத்தை காண்கிறோம்; அபூபக்கர்களை” காணவில்லை என்ற நூலில் சொல்வதைப் போல் இன்று எமது புத்திசீவிகள் இஸ்லாத்தை விட்டும் தூரச் சென்று விட்டமைக்கு கருத்தியல் ரீதியில் இஸ்லாம் குறித்த சிந்தனைகள் அவர்களுக்கு தெளிவுற முனவைக்கப்படாமையும் ஒரு காரணமாகும். எமது பாரம்பரிய முஸ்லிம் கிராமங்களை பொறுத்தவரையில் இந்தப் பிரச்சினை இது வரை முனைப்பாக தெரியாவிட்டாலும், கிட்டிய எதிர்காலத்தில் இது ஒரு பூதாகரமான பிரச்சினையாக உருவெடுக்கும் வாய்ப்பு மிகவும் அதிகமாவே உள்ளது. இஸ்மாயில் பாரூக்கி முன்வைத்த அறிவை இஸ்லாமிய மயப்படுத்தல் என்ற சிந்தனை மிக அதிகமாக பேசப்பட வேண்டிய காலம் இதுவாகும். இதற்கு எமது குத்பாக்கள் உரிய முறையில் பயன்படுத்துவது மிகவும் முக்கியமானது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

குத்பாக்களை நிகழ்த்துவது என்பது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பொறுப்பாகும். ஆரம்பத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களாலும், பிறகு இஸ்லாமிய ஆட்சியின் தலைவர்கள், ஆளுனர்களாலுமே அவை மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தன. இன்று குத்பாக்களை நிகழ்த்துபவர்கள் தாம் மிகவும் முக்கியமான ஒரு பொறுப்பில் இருக்கிறோம் என்பதை உணர வேண்டும். சமூகத்தின் எல்லாத் தரப்பினரையும் கருத்தில் கொள்ளும் வித்த்தில் அவை அமைய வேண்டும்.

இஸ்லாம் பன்மைத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது. இஸ்லாத்தில் இருக்கும் பல கருத்துகளுக்கு இடம்பாடான அம்சங்கள்தான், முஸ்லிம் உலகில் இருக்கும் கலாசார, புவியியல் உள்ளிட்ட பௌதீக மற்றும் பண்பாட்டு ரீதியான வேற்றுமைகளைத் தாண்டி அனைவராலும் பின்பற்ற இயலுமான ஒரு கொள்கையாக இஸ்லாத்தை பரிணாமம் அடையச் செய்கிறது. கருத்து வேறுபாடுகள் என்பது மனித வளர்ச்சிக்கு மிகவும் முக்கியமானது. மனித இயல்போடு ஒன்றிச் செல்லும் ஒரு கருத்தியல் என்ற வகையில் இஸ்லாமிய சட்டத் துறை பல சந்தர்ப்பங்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றுவதற்கு வாய்ப்பை வழங்கும் வண்ணமே இஸ்லாத்தின் அடிப்படை மூலாதாரங்கள் அமைந்துள்ளன.

இந்த வேற்றுமைகளின் போது எமது முன்னோர் நடந்து கொண்டது போன்று “கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு உரிய ஒழுக்கம்” பேணி நடந்து கொள்வதே மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். “நான் சொல்வது சரியானது; அது தவறாக இருக்க இடம் உண்டு. மற்றவர்கள் சொல்வது தவறானது; அது சரியாக இருக்க இடம் உண்டு” என்பதே அவர்களின் நிலைப்பாடாக இருந்தது. துரதிஷ்ட வசமாக இன்று குத்பாக்கள் தமது நிலைப்பாட்டுக்கு முரணான நிலைப்பாடு கொண்டவர்களை அவமதிக்கும் வகையிலேயே அமைந்துள்ளன. பல போது கதீப்கள், தாம் முழு சமூகத்திற்கும் உரை நிகழ்த்துவதையும், பல்வேறு கருத்து முகாம்களை சேர்ந்தவர்களும் தாம் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டு இருப்பதை மறந்து விடுகின்றனர். இது மனக்கசப்புகளுக்கும், குரோதங்களுக்குமே வழி வகுக்கின்றது. முதல் படியாக, பல இஸ்லாமிய அமைப்புக்களும், இயக்கங்களும் எமது சமூகத்தில் இருக்கின்றன என்ற யதார்த்தத்தை நாம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதற்கு ஏற்ற விதத்தில் குத்பாக்கள் பொதுவான தலைப்புக்களில் அமைய வேண்டும். நாம் மிக அதிகமாகக் கதைக்கும் சமூக ஒற்றுமை என்ற அம்சம் மலர்வதற்கு இது ஒரு அடிப்படைத் தேவையாகும்.

ஒரு உதாரணத்தைச் சொல்லலாம். பெண்கள் முகத்தை மூட வேண்டுமா? அல்லது திறக்க வேண்டுமா? என்ற விடயத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். இதில் எது சரி என்ற சர்ச்சைக்குள் நுழைய விரும்பவில்லை. இது குறித்த கருத்து வேறுபாடு இஸ்லாமிய வரலாறு நெடுகிலும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாமிய உலகின் மிகவும் கண்ணியமான அறிஞர்கள் மத்தியில் இன்றுவரை இது ஒரு விவாதப் பொருளாகவே இருந்து வருகிறது. இதைக் கையாள்வதற்கு மிகவும் சிறந்த முறை எமது முன்னூர்களின் வழிமுறைதான். இந்த பிரச்சினையை குத்பாக்களில் பேசுவதில் பயனில்லை. இன்றைய குத்பா மாற்றுக் கருத்துக் கொண்டவர்களை கண்டணம் செய்வது மட்டுமன்றி, அவர்களை குர்- ஆனையும், சுன்னாவையும் புறக்கணித்தவர்களாகவும் சித்தரிக்க முனைகிறது. குறிப்பாக, முகத்திறை அணியாத பெண்களை ஒழுக்கமற்றவர்கள் என்று முத்திரை குத்த முனைகிறது. மாற்று கருத்துக் கொண்டவர்களின் வாதத்தில் குறைந்தபட்ச நியாயமாவது உண்டு எனபதை ஏற்றுக் கொள்ள நாம் தயாராக இல்லை. இந்தகைய கண்டனக் கனைகள் மிகப் பெரிய அநியாயமாகும்.

அதிலும் குறிப்பாக, இத்தகைய கருத்து வேறுபாட்டுக்குட்பட்ட அம்சங்கள் குறித்து அறுதியிட்டு குத்பாக்களில் பேசுவது எந்தளவு பொருத்தமானது என்பது சிந்திக்க வேண்டிய அம்சமாகும். இவை சாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துமா? அல்லது இன்னும் இன்னும் எமது சமூக ஒற்றுமைக்கு சாவு மணி அடிக்குமா என்பதையும் சிந்திக்க வேண்டும். இந்த விடயம் குறித்து ஜம்இய்யதுல் உலமா உள்ளிட்ட பொறுப்பு வாய்ந்த நிறுவனங்கள், சமூகத் தலைவர்கள்,புத்தி ஜீவிகள், மற்றும் பொது மக்கள் அனைவரும் மிகவும் சீரியசாக சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் இதுவாகும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், குத்பா என்பது மிகவும் முக்கியமான ஊடகம் என்பதோடு, அது சமூகத்தின் எல்லா தரப்பினரியும் அனுசரித்து அவர்களுக்கு பிரயோசனம் அளிப்பதாக அமைய வேண்டும். அது எமது கருத்து வேறுபாடுகளை பெரிதுபடுத்தி தாக்கும் ஒரு போர்க்களமாக மாறுவதை எவரும் அனுமதிக்கக் கூடாது.

இலங்கை: வளமான எதிர்காலத்தை நோக்கியா?

2010-03-11T18:27:00.003+05:30

இலங்கையின் அண்மைக்கால அரசியல் நிகழ்வுகள் பெருமளவில் வியாபார சமூகத்தையும், முதலீட்டாளர்களையும் அச்சமடையச் செய்துள்ளது. குறிப்பாக நாட்டின் எதிர்கால அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை தொடர்பிலும், தமது முதலீட்டின் பாதுகாப்பு தொடர்பிலும் இந்த அச்ச உணர்வு பெருமளவில் காணப்படுகிறது. யுத்தத்தின் நிறைவோடு உருவான இலங்கையின் எதிர்காலம் தொடர்பான நம்பிக்கைகளை, இந்த அரசியல் இழுபரி நிலை பெருமளவில் தகர்த்துவிட்டதாகவே தோன்றுகிறது.

சமூகத்தின் எல்லா மட்டத்தினர் மத்தியிலும் யுத்தத்தின் நிறைவோடு ஒரு புது நம்பிக்கை துளிர்த்தது. விரைவில் இலங்கை ஒரு அபிவிருத்தி அடைந்த நாடாக மாறிவிடும் என்ற எதிர்பார்க்கைகள் இருந்தன. யுத்தம் நட்டின் பொருளாதாரத்தை பெருமளவில் பாதித்தது. யுத்தம் ஒன்று இடம் பெறாமல் இருந்திருந்தால், நாடு மலேசியாவின் தரத்தில் இருந்திருக்கும் என IMF இன் முக்கிய அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்திருந்தார். சுதந்திரம் கிடைத்த போது இலங்கை ஆசியாவின் செல்வந்த நாடுகளுள் ஒன்று.

மலேசியாவிடம் இருந்து சுதந்திரம் பெற்றுக்கொண்ட போது, சிங்கப்பூர் பிரதமர் கூட தான் சிங்கப்பூரை விரைவில் "சிலோனைப்" போல் மாற்றிக்காட்டுவதாக வாக்களித்தார். ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக இன்று இலங்கை சிங்கப்பூரைப் போல் மாறுவதற்கு கனவு கொண்டு இருக்கிறது. இத்தனைக்கும் இலங்கை எல்லா வளங்களையும் நிறைவாகப் பெற்ற ஒரு நாடாகத் திகழும் போது, சிங்கப்பூர் தனது குடிநீர் தேவைக்கே கூட மலேசியாவிடம் தங்கியிருக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தது.

நீண்ட காலமாகவே எமது இந்த வீழ்ச்சிக்கு யுத்தத்தையும் காலனித்துவத்தையும் நாம் காரணமாகச் சொல்லி வந்திருக்கிறோம். இவை இரண்டும் எமது இன்றைய நிலைக்கு பெருமளவில் பங்களித்த காரணிகள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. எனினும், இவை மட்டுமே காரணிகளல்ல. பிழையான பொருளாதாரத் தீர்மானங்களும், முறையற்ற நிர்வாகமுமே இன்றும் பெரும் பிரச்சினையாக இருக்கிறது. எமது அரசியல் கலாசாரம் பொருளாதாரத் தீர்மானங்கள் சுதந்திரமாக மேற்கொள்ளப்படுவதைச் சாத்தியமற்றதாக்கியுள்ளன. பொருளாதாரத்துறைசார் நிருவனங்கள் தொடர்ச்சியாக அரசியல் துறை இலாபங்களுக்காகவே பயன்படுத்தப் பட்டு வந்துள்ளன.

எனவே, ஒரு குறிப்பிடத்தக்க் பொருளாதார அபிவிருத்தி ஒன்றை காண்பது என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகவே போயிற்று. எனினும், அரசியல்வாதிகள் தமது கையாலாகாத் தனத்தை மறைக்கவும், வாக்கு வங்கிகளை பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் யுத்தத்தை கவனமாகப் பயன் படுத்திக் கொண்டார்கள்.

இன்று வேகமாக வளர்ந்து வரும் பொருளாதார ஜாம்பவான்களான ரஷ்யா, சீனா, இந்தியா என்பன கூட உள்ளூர் முரண்பாடுகளை முகம் கொடுக்காமல் இல்லை. இதனைத்தாண்டியும் தமது பொருளாதாரத்தை வழுப்படுத்த இவற்றால் முடிந்தது எப்படி?

உண்மையில், இலங்கையின் அபிவிருத்திப் பாதையில் யுத்தம் ஒரு தடைக் கல்லாக இருந்தது உண்மை. எனினும், அது மட்டுமே காரணம் அல்ல.

எவ்வாறாயினும், யுத்தம் நிறைவடைந்து, புலிகள் இராணுவ ரீதியாக முற்றாக தோல்வியைத் தழுவிய பிறகு, நாட்டின் பொருளாதார அபிவிருத்திக்குறிய பல்வேறு சாதகமான நிலைமைகள் உருவாயின. குறிப்பாக, முதலீட்டாளர்கள் பல புதிய வியாபார வாய்ப்புக்களைத் தேடலாயினர். சொந்த நாட்டிலேயே வேலை செய்ய விரும்பினாலும், நாட்டின் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கை இன்மையால், தொழில்களுக்காக வெளிநாடுகளை நாடிய பல தொழில் வல்லுனர்களுக்கு தமது சொந்த நாட்டிலேயே தொழில் செய்வதற்குரிய வாய்ப்பு உருவானது. மூலைசாலிகள் வெளியேற்றம் பெரும் பிரச்சினையாக இருந்த நாட்டுக்கு, இது ஒரு மிகவும் சாதகமான நிலை என்பதில் சந்தேகமில்லை.

அதேபோல், யுத்தத்தால் பெருமளவில் பாதிப்புற்ற சுற்றுலாத்துறை உள்ளிட்ட தொழில் துறைகள் புத்துயிர் பெறலாயின. இயற்கை வளங்களும், வரலாற்று சின்னங்களும் நிறைந்த இந்த தென்னாசிய நாட்டை காண்பதற்குறிய வாய்ப்பை சுற்றுலா பயணிகள் மீண்டும் பெற்றுக் கொண்டனர்.

அடிமட்ட விவசாய சமூகம் கூட இதன் பிறகாவது தமது எதிர்காலம் சிறப்பாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையைப் பெற்றது.

இந்த எல்லா சாதகமான சமிக்ஞைகளையும் அர்த்தமற்றதாக்கி விடுமோ என்ற அச்சம் கொள்ள வைக்கும் விதத்தில் அமைந்துள்ளன இலங்கையின் அண்மைக்கால நிகழ்வுகள். இந்த நிகழ்வுகள் இலங்கை ஜனநாயகம் குறித்த பலமான கேள்விகளை எழுப்பிய வண்ணம் உள்ளன. குறிப்பாக பத்திரிகையாளர்கள் அச்சுறுத்தப்படுகின்றனர். எழுத்தாளர்கள் தமது சொற்களை கவனமாக தேர்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது. பலர் தமது ஆக்கங்களை சுய தணிக்கை செய்து கொள்கின்றனர். இது ஒரு ஜனநாயக நாட்டுக்கு சாதகமான அறிகுறிகளல்ல.

இலங்கை தனது ஜனநாயகப் பயணத்தில் இன்னும் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்ய வேண்டியுள்ளது என்பதையே இது காட்டுகிறது. இல்லாத போது எல்லாக் கனவுகளும் மீண்டும் குப்பைத் தொட்டிக்கு சென்று விடும்.

இலங்கை அரசாங்கத்தின் முன்னால் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் நாட்டின் எல்லா சமூகங்களையும் மைய நீரோட்ட அரசியலில் கலக்கச் செய்து ஒரு சிறப்பான எதிர்காலத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்வதற்கான வாய்ப்பு காத்திருக்கிறது. குறிப்பாக LTTE தோல்வி அடைந்து, தேசிய, சர்வதேச சூழ்நிலை ஒரு தனி நாட்டுக் கோரிக்கை வெற்றி அளிப்பதற்குறிய வாய்ப்பு குறைவாக இருக்கின்ற நிலையில், தமிழர்கள் ஒருங்கிணைந்த இலங்கைக்குள் ஒரு அரசியல் தீர்வைத் தேடுவதற்குறிய வாய்ப்பே அதிகம்.

இந்த சூழ்நிலையில் எல்லா சமூகங்களினதும் சம உரிமை, சம வாய்ப்பு என்பன உறுதிப் படுத்தும் விதத்தில் அரசு விவேகமாக செயல்படுமாக இருந்தால், இலங்கையின் அபிவிருத்தி என்பது ஒன்றும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாததல்ல.

உள்ளக முரண்பாடுகளுக்குரிய இடத்தை வைத்து மேற்கொள்ளப்படும் எந்தவொரு அபிவிருத்தித் திட்டமும் நீண்ட காலத்தில் நல்ல விளைவுகளை நாட்டுக்குக் கொண்டு வராது. எதிர்வரும் பாராளுமன்றத்தேர்தலில் எந்தக் கட்சி வெற்றி பெற்றாலும் இதுதான் உண்மை.

குறிப்பாக அடுத்த பல தசாப்தங்களுக்கு நாட்டின் தலைவிதியைத் தீர்மானிக்கும் விதத்தில் அமையப்போகும் யாப்புச் சீர்திருத்ததை மேற்கொள்ளும் நோக்கில் பாராளுமனறத்தில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை ஆசனங்களை குறி வைத்து தேர்தலில் அரசாங்கம் களம் இறங்கி இருக்கும் நிலையில் இது மிகவும் முக்கியமான அம்சமாகும்.

நம்பிக்கையை எல்லோர் மனங்களிலும் விதைப்பதே இன்றுள்ள முக்கிய தேவையாக இருக்கிறது; அபிவிருத்தி தானாக உருவாகும்.

பாராளுமன்றத் தேர்தல், யாப்புச் சீராக்கம், சிறுபான்மை

2010-02-28T11:19:00.000+05:30

ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற கையோடு, எதிர்வரும் பாராளுமன்றத் தேர்தலிலும் அறுதிப் பெரும்பான்மை ஆசனங்களைப் பெற்று யாப்புச் சீராக்கம் ஒன்றை மேற்கொள்ளும் நோக்கில், அரசாங்கம் தேர்தல் களத்தில் குதித்துள்ளது. தனது கட்சிக்கு வலு சேர்க்கும் நோக்கத்தோடு முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் நடிக, நடிகைகள், விளையாட்டு நட்சத்திரங்களை அபேட்சகர்களாக களம் இறக்கியுள்ளது.

பெரும் எண்ணிக்கையான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தோல்வியைத் தழுவிய பிறகு, ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கென்றே கூட்டுச் சேர்ந்த எதிர்க்கட்சிகள் பிளவு பட்டுள்ள நிலையில், அரசாங்கம் அமோக வெற்றியைப் பெறும் என்றே தற்போதைய களநிலவரத்தை நோக்கும் போது எண்ணத் தோன்றுகிறது.

தேர்தல் முடிவுகள் எவ்வாறு அமையும் என்பதை தற்போதைக்கு அறுதியிட்டுக் கூறுவது சிரமமாக இருந்தாலும், சிறுபான்மையினர் நிதானித்து, மிகவும் கவனமாக முடிவெடுத்து செயல்பட வேண்டிய ஒரு தேர்தல் இது என்ற ஒன்றை மட்டும் அறுதியிட்டுச் சொல்லலாம்.

யுத்தத்தின் முடிவோடு உருவான தீவிர தேசிய வாத அலைகள் இன்னும் ஓயவில்லை என்பதையே நடந்து முடிந்த மாகாண சபைத் தேர்தலும், ஜனாதிபதித் தேர்தலும் சொல்லிக் கொண்டுள்ளன. பொன்சேகாவின் அதிரடி அரசியல் பிரசன்னம் இந்த தேசியவாத அலையில் சிறிய பின்னடைவை மட்டுமே உண்டு பண்ணியது.

ஆளும் சுதந்திர முன்னணி ஜனாதிபதி வேட்பாளருக்கு சவாலாக தேர்தலில் குதித்த பொன்சேகாவிற்கு சிறுபான்மை சமூகத்தினர் வாக்களித்ததை காரணம் காட்டி, பெரும்பான்மையினர் சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக வாக்களித்து அவர்களுக்கு தக்க பாடம் புகட்டி இருப்பதாக வேறு ஒரு பிரசாரத்தை சில அரசியல் வாதிகள் கொண்டு சென்றனர்.

கடந்த தேர்தலில் சிறுபான்மையினர் அரசாங்கத்தை தெளிவாகவே நிராகரித்திருந்த நிலையில், சிறுபான்மையினரை பலிவாங்கும் வகையில் அரசாங்கம் நடந்து கொள்ளலாமோ என்ற பரவலான அச்சம் வேறு இருக்கத்தான் செய்தது. மறுபுறத்தில், சர்வதேசத்துக்கு தேர்தல் முடிவுகள் வேறுவிதமான செய்தியையே சொன்னது.

எவ்வாறாயினும், பாராளுமன்றத் தேர்தலின் பின்னைய அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள் எவ்வாறு இருக்கும்? மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை பெரும் பட்சத்தில், ஒரு புதிய அரசியல் யாப்பு அறிமுகப்படுத்தப்படுமாக இருந்தால் அது எவ்வாறு அமையும்? 1972ம் ஆண்டின் அரசியல் யாப்பைப் போல் அது அமையுமா? என்ற கவலைகள் இல்லாமல் இல்லை.

சர்வதேச சமூகம் இலங்கை விவகாரத்தில் இரண்டாகப் பிளவு பட்டுள்ளது. அமெரிக்கா, மற்றும் மேற்கு நாடுகள் ராஜபக்ஷ அரசுக்கு விரோதமான ஒரு போக்கை கடை பிடித்து வரும் போது சீனா, ரஷ்யா, ஈரான் என்பன இலங்கையின் நெருங்கிய கூட்டாளிகளாக இருக்கின்றன.

எனவே, ராஜபக்ஷ அரசுக்கு சர்வதேச அழுத்தம் பெரிதாக எதையும் செய்து விட முடியாது. இதுதான் மஹிந்தவை ஒரு 'இரும்பு மனிதராக' மாற்றி வைத்திருக்கிறது. LTTE இனருக்கு எதிரான யுத்தத்தை எந்த சர்வதேச அழுத்தமும் நிறுத்த முடியாமல் போனதும் இதனால்தான்.

எனவே, சர்வதேச அழுத்தத்தை எந்த அளவு நம்பலாம் என்பது கேள்விக் குறியானதே...! சர்வதேச ரீதியாக நாடுகள் இடையிலான வலுச் சமனிலையில் பாரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு காலப்பிரிவில் நாம் வாழ்கிறோம்.

மீண்டும் 'இரு துருவ' உலக ஒழுங்கொன்று உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் யதார்த்ததை நாம் ஏற்க வேண்டியிருக்கிறது.

இலங்கை அரசியல் களத்தில் இடம் பெற்று வரும் மோதல் நிலை, இந்த இரண்டு துருவங்கள் இடையிலான ஒரு பனிப்போர் களமாக இலங்கை மாற்றம் அடைந்து வருவதையே காட்டுகிறது.

இந்த அரசியல் யதார்த்ததை புறம் தள்ளிவிட்டு உணர்ச்சி வசப்பட்டு எடுக்கும் எந்தவொரு முடிவும் மோசமான பின் விளைவுகளைக் கொண்டு வரும் என்பதே யதார்த்தமாகும்.

இலங்கை அரசியல் களத்தில் உடனடி ஆட்சி மாற்றம் ஒன்று தற்போதைக்கு சாத்தியமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. சிறுபான்மையினரும், சிங்கள் மேட்டுக் குடியினரும் நினைப்பதால் மட்டும் எந்த ஆட்சி மாற்றமும் இங்கு உருவாகி விட மாட்டாது. கிராமப்புற சிங்கள் அடித்தட்டு சமூகம்தான் அடுத்த தேர்தலில் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இருக்கப்போகிறார்கள். அவர்களின் வாக்கு வங்கிகளை பெறும் அளவுக்கு, எதிர்க்கட்சிகள் தமது பிரசார இயந்திரத்தை கொண்டு செல்ல முடியுமா என்ற கேள்விக்கான பதிலில்தான், இலங்கையில் ஆட்சி மாற்றம் தற்போதைக்கு சாத்தியமா என்ற கேள்விக்கான பதிலும் தங்கி இருக்கிறது.

சிறுபான்மை அரசியல்வாதிகள் தமது குறுகிய அரசியல் இலாபங்கள், சுய நலம் என்பவற்றைத் தாண்டி செயல்பட வேண்டிய தருணம் இது.

யாப்புச் சீராக்கம் ஒன்று இடம்பெறுமாக இருந்தால், அதில் நமது குரலும் பலமாக ஒலித்தால் மட்டுமே ஒரு முறையான சீராக்கம் ஒன்றை, குறைந்த பட்சம் சிறுபான்மையினருக்கு குழிபரிக்காத சீராக்கம் ஒன்று இடம்பெற முடியும். இல்லாத போது 'ஹெல உருமய' போன்ற வெளிப்படையாக இனவாதம் பேசும் கட்சிகள் அரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கும் நிலையில், 'தனிச் சிங்களச் சட்டம்' போன்ற நாட்டின் ஒற்றுமைக்கு சாவு மணி அடிக்கக்கூடிய சட்டங்கள் அமுலுக்கு வந்தாலும் வியப்பொன்றும் இல்லை.

சிறுமான்மைக் கட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்றினைந்து குரல் கொடுப்பதன் மூலம் சட்டத்திருத்ததில் சாதகமான மாற்றங்களை கொண்டு வருவதும் அசாத்தியமானதல்ல. ஆழும் தரப்பு, எதிர்த்தரப்பு எந்த தரப்பில் இருந்தாலும் இதனை செய்யலாம். குறுகிய கட்சி நலன், அரசியல் இலாபம், சுயநலம் என்பவற்றுக்கு மேலாக சமூக நலன் அடிப்படிடையில் நமது அரசியல் வாதிகள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து ஒரு பொதுக் கோரிக்கையை முன்வைக்க வேண்டும்.

வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான திருப்பத்தில் நாம் இருப்பதாகத்தான் நான் நினைக்கிறேன். இதனை மிகச்சரியாக நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். தவறும் பட்சத்தில் அதற்காக பல தசாப்தங்கள் நாம் வருந்த வேண்டி வந்தாலும் வரலாம்.

ஒரு வளமான எதிர்காலத்தை நோக்கி...

2010-02-25T18:58:00.000+05:30

சூழல் தொடர்பான பிரச்சினைகள் எமது தலைமுறை எதிர்கொள்ளும் ஒரு முக்கிய சவாலாக இன்று மாறியிருக்கிறது. புவி வெப்பமடைதல், காலனிலை மாற்றம், அறிதான உயிர்கள் அழிவடைந்து வருதல் என சூழல் தொடர்பிலான பல்வேறு பிரச்சினைகளை உலகம் அனுபவித்து வருகிறது.

எதிர்கால தலைமுறைகளின் நலன் குறித்து எவ்வித கவலையும் கொள்ளாது செயல்படும் மனிதனின் பொறுப்பற்ற செயல்பாட்டினதும், தான் மட்டும் அனைத்தையும் அனுபவித்து விட வேண்டும் என்று அவனது வடிகட்டிய சுயநலத்தினதும் விளைவாகவே இதனைக் கருதலாம்.

மனிதன் இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்த நாட்களில் சூழல் சமநிலை மிக உச்ச அளவில் பேணப்பட்டு வந்தது. விஞ்ஞானம் மிகவும் குறைந்த வளர்ச்சியையே கண்டிருந்த அந்த நாட்களில் உற்பத்தி மட்டம் மிகக் குறைவாக இருந்தும் கூட, சூழல் சமநிலையில் எந்த வித குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தாமல், அனைவரினதும் அடிப்படை தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய அன்று முடிந்தது.

துரதிஷ்ட வசமாக இன்று தொழினுட்பம் அளவுக்கதிகமான உற்பத்தியை ஏற்படுத்தி இருந்தும், அந்த நடவடிக்கைகள் சூழல் சமநிலையில் பெரும் குழப்ப நிலையைத் தோற்று விட்டிருந்தும், பட்டினிச் சாவும், வறுமையும் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் அதிகமாகி இருக்கும் ஒரு நிலையையே அவதானிக்க முடிகிறது.

அப்படியானால் இந்த விஞ்ஞான வளர்ச்சியும்,. உற்பத்திப் பெருக்கமும் எதைத்தான் மனித சமூகத்திற்கு கொண்டு வந்திருக்கிறது என்ற நியாயமான கேள்வி எழத்தான் செய்கிறது.

உண்மையைச் சொல்வதானால், இந்த வளர்ச்சியை உலகின் ஒரு சிறியதொரு பகுதி மக்கள்தான் அனுபவிக்கிறார்கள். இவர்கள் இந்த வசதிகளை அனுபவிப்பதற்காக தற்போது வாழந்து கொண்டிருக்கும் மனிதர்களுடயது மட்டுமல்ல, இனித்தான் பிறக்கவிருக்கும் மனிதர்களின் நலன்களையும் அடகு வைத்து செயல்படுகிறார்கள்.

இயற்கை சூழல் மனிதர்கள் வாழ்வதற்குப் பொறுத்தமாக மிகவும் அற்புதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சமனிலையில் ஏற்படுத்தப்படும் சிறிய மாற்றங்களும் சூழல் சமனிலையிலும், உயிர்வட்டத்திலும் பெரிய அளவிலான பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது.

காபன் துணிக்கைகள் சூழலுக்கு அளவுக்கதிகம் வெளியிடப்படுவதை பெருமளவில் குறைத்தாலும் கூட, 2050 களாகும் போது இன்றிருப்பதை விட பல பாகை செல்சியஸ்கள் வெப்ப நிலை உயர்வடைவதை தடுக்க முடியாது. ஆனால், இன்றுள்ள நிலையில் காபன் துணிக்கைகளை குறைப்பது ஒரு புறமிருக்க வருடா வருடம் பல மடங்கு அதிகரித்துச் செல்வதையே அவதானிக்க முடிகிறது.

இது தொடர்பில் சர்வதேச ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட எந்தவொரு நடவாடிக்கையும் வெற்றியளிக்கவில்லை. இதற்கான பிரதான காரணம் பெருமளவில் காபன் துணிக்கைகளையும், கழிவுகளையும் சூழலுக்கு வெளியேற்றும் நாடுகள் இது தொடர்பிலான உடன்படிக்கைகளுக்கு வருவதற்கு தயக்கம் காட்டுவதாகும். இவர்களின் இந்த செயல்பாட்டை நியாயப்படுத்த, வெப்ப நிலை சில பாகைகள் உயர்வடைவதால் பாதகம் ஒன்றும் ஏற்படப்போவதில்லை என்ற பாணியில் சில புத்திஜீவிகள் எழுதி வருவதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

உண்மையில் எமக்குள்ள பிரதான பிரச்சினை வெப்ப நிலை அதிகரிப்பது மட்டுமல்ல; கால நிலை குழம்பியுள்ளது. இது விவசாயம் செய்பவர்களை பாதிப்பதோடு, விவசாயத்தையே நம்பி வாழும் நாடுகளை பெருமளவில் பாதித்து வருகிறது. சூழல் மாசடைதல் காரணமாக பல்வேறு நோய்கள் உருவாகி வருவதோடு நாடுகளின் தனித்துவமான உயிர்ப்பல்வகைமையையும் அது அபாயத்திற்குள்ளாக்கியுள்ளது.

வளங்கள் மிகவும் வேகமாக நுகரப்பட்டு வருவதால், காலப்போக்கில் வளங்கள் அழிவடைந்து எதிர்கால சந்ததிக்கு கிடைக்காமலேயே சென்று விடும் அபாயம் இருக்கிறது.

இந்த வேகமான வள நுகர்வு ஆசியா, ஆபிரிக்கா கண்டங்களின் வேகமான சனத்தொகை வளர்ச்சி காரணமல்ல. இன்றைய சர்வதேச ரீதியான அபிவிருத்தியின் பயனை உலக சனத்தொகையின் பெரும் பகுதியினர் அனுபவிக்கவில்லை என்பதுதான் உண்மை. இன்றைய உலகில் நிலைத்து நிற்கும் அபிவிருத்தியை மையப்படுத்தி அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. உலகின் அனைத்து மக்களும், அபிவிருத்தியின் பயனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமன்றி, எதிர்கால சந்ததியினரும் அதனை அனுபவிக்க வேண்டும்; பூகோள உருண்டையில் வாழும் சகல உயிர்களும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

சூழலியல் பாதுகாப்பு என்பது கருத்திற்கொள்ளப்படாத எந்தவொரு அபிவிருத்தி நடவடிக்கையும் குறுகிய காலத்தில் சில நன்மைகளை கொண்டுவந்தாலும், நீண்ட காலத்தில் எதிர்மறை விளைவுகளையே கொண்டுவரும் என்பதையே அண்மைக்கால அனுபவங்கள் உணர்த்திக் கொண்டுள்ளன.

எமக்கு மத்தியில் உள்ள சகல வேற்றுமைகளையும் மறந்து சூழல் பாதுகாப்பு தொடர்பில் எமது குரலை பலமாக ஒலிக்கச்செய்வது இன்றைய காலத்தின் தேவையாகும் என்பதோடு, எம் அனைவரினதும் தார்மீகக் கடமையும் ஆகும்.

Face Book தடை செய்யப்படுமா?

2010-02-16T17:07:00.001+05:30

அண்மைய ஆண்டுகளில் இலங்கையின் தொடர்பாடல் துறையில் கணிசமான வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. உயர் எழுத்தறிவு வீதத்தோடு ஒப்பிடுகையில், அண்மைக்காலம் வரை இலங்கை மக்கள் மத்தியில் இணையப் பாவணை மிகவும் குறைந்த மட்டத்திலேயே இருந்தாலும், . அண்மைக்காலமாக ஏற்பட்டு வரும் தொடர்பாடல் துறையின் வளர்ச்சியோடு இணைந்ததாக இணையப்பாவணையும் வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது.

இரண்டாயிரமாவது ஆண்டின் துவக்கத்தில் இணையப்பாவணையாளர்கள் வெறும் 0.5% ஆன சனத்தொகையினர் மட்டுமே காணப்பட்டனர். இந்த வீதம் 2008 ஆம் ஆண்டாகும் போது 3.7% ஆக அதிகரித்தது என சமூக, பொருளாதார விவகாரங்களுக்கான ஐ.நா சபையின் அமையம் தெரிவிக்கிறது.

அரச துறை, தனியார் துறை செயல்பாடுகளால் வேகமாக அதிகரித்து வரும் தகவல் தொழிநுட்ப துறை சார்ந்த அறிவு இணையப்பாவணையை வேகமாக அதிகரித்து வருவதோடு, தொடர்பாடல் துறை சார்ந்த நிறுவனங்கள் மத்தியில் காணப்படும் போட்டி இணைய வசதியை பெற்றுக் கொள்ளுதல், கட்டணங்கள் என்பவற்றை கணிசமாக குறைத்து விட்டுள்ளதாலேயே இந்த வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. இதற்கு மேலும் செலவுகள் குறைந்தால் மட்டுமே சமூகத்தில் எல்லா மட்டத்தில் உள்ளவர்களும் இணையத்தை பயன்படுத்தும் வாய்ப்பு ஏற்படும்.

அண்மையில் ஏற்பட்ட ஜனாதிபதித் தேர்தலே இலங்கை வரலாற்றில் இணையத்தின் மூலமான பிரசாரம் பெருமளவில் முக்கியத்துவம் பெற்ற தேர்தலாக அமைந்தது. பாதை ஓரங்களிலும், சுவர்களிலும் சுவரொட்டிகள் நிறைந்திருப்பது போல், இணையத்திலும் bannerகளை முடிந்தது.

இணையத்தின் இந்த வளர்ச்சி பட்டி தொட்டியில் இருக்கும் இளைஞர்களுக்கும், அரசியல், தேர்தல், சமூகப் பிரச்சினைகள் தொடர்பில் தமது கருத்துக்களை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வசதி செய்து கொடுத்துள்ளது. இவர்களில் பலருக்கு சாதாரண சமூக ஒழுங்கில் இதற்கான வாய்ப்புக்கள் கிடைப்பதில்லை.

இந்தக் கருத்துப் பரிமாறல்கள் ஜனநாயகத்தின் நீட்சிக்கும், சிறப்பான அரச நிர்வாகத்துக்கும் பங்களிப்பு செய்யும் என்பதற்கு மேலாக, மூன்று தசாப்த கொடூர யுத்தத்தால் சிதைந்த நாட்டில் இனங்களுக்கிடையிலான நல்லுறவை வளர்க்கவும், சமாதானத்தை ஏற்படுத்தவும் இத்தகைய கலந்துரையாடல்கள் வலிவகுக்கும் என எதிர்பார்க்கலாம்.

எவ்வாறாயினும் இந்த சுதந்திரன கருத்துப்பரிமாறலுக்கு அபாயம் ஏற்படலாம் என்ற கவலை பல தரப்பின் மத்தியிலும் அண்மைக்காலமாக எழுந்து வருகிறது. உறுதிப் படுத்தப்படாத சில் தகவல்களின் படி Face Book, Twitter உள்ளிட்ட சமூக வலைதளங்கள் விரைவில் தடை செய்யப்படலாம் என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. போலியான தகவல்களை பொது மக்கள் மத்தியில் பரப்புவதன் மூலம் தேசிய பாதுகாப்புக்கு குந்தகம் ஏற்படலாம் என்பதே இதற்கான காரணம். உத்தியோக பூர்வமாக எந்த அறிவிப்பும் வராவிட்டாலும், இலங்கையில் அண்மைக்காலமாக ஏற்பட்டு வரும் சில சம்பவங்கள் இது உண்மையாக இருக்குமோ என்ற சந்தேகத்தை வலுப்படுத்தும் படியாகவே இருக்கிறது.

உதாரணமாக, Reporters without Boarders இணைய சுதந்திரத்தை முற்றாக கட்டுப்படுத்திய நாடாக இல்லாவிட்டாலும், இணையத்தின் செய்திகளை பரிமாரிக்கொள்ளும் உரிமை தொடர்பில் மிக அதிக கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கும் நாடுகள் வரிசையில்அவஸ்திரெலியா, பஹ்ரெய்ன், எரிற்றியா, மலேசியா, தென் கொரியா,தாய்லாந்து, UAE, யெமன்,

சிம்பாப்வே போன்ற நாடுகள் வரிசையில் இலங்கையின் பெயரும் இடம்பெற்றுள்ளது.

இலங்கை தொடர்பாடல் கட்டுப்பாட்டு அதிகார சபையின் பணிப்பாளர் அனுஷா பெல்பிடா, Lanka Business Online இணைய தளத்திற்கு கருத்துத் தெரிவிக்கும் போது தமக்கு இது குறித்து எந்த அறிவிப்பும் வரவில்லை என்று தெரிவித்தார். “இணையதளங்களை மேற்பார்வை செய்வது TRC இனுடைய யாப்பில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பணியல்ல. அவ்வாறு ஒரு மாற்றத்தை கொண்டு வருவதாக இருந்தாலும் கூட அதற்கு பல மாதங்கள் எடுக்கும்" என்றும் அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.

என்றாலும், இலங்கையின் அண்மைக்கால அனுபவங்களை அவதானிக்கும் போது, இந்த உறுதி மொழி திருப்திப் படும் படியான எந்த அம்சத்தையும் தெரிவிக்கவில்லை.

அத்தகைய ஒரு தடையை கொண்டு வருவதில் தொழினுட்ப ரீதியில் எந்த சிக்கலும் இல்லை. இத்தகைய அம்சங்களில் நீண்ட கால அனுபவம் பெற்ற சீனா அதற்குரிய சகல உதவிகளையும் வழங்கும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தல் அன்று உத்தியோக பூர்வமாக முடிவுகள் அறிவிக்கப்படுவதற்கு சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு பல சுதந்திர இணைய தளங்கள் தற்காலிகமாக பார்வையிட முடியாத படி தடுக்கப்பட்டிருந்ததும், ஒரு தேர்தலில் பெருமளவிலான முறைகேடுகள் இடம்பெறவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்த செய்திகள், தகவல்கள் என்பவை தடையற்ற விதத்தில் பரிமாறிக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று கூறி பல அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் இதனை கண்டித்திருந்ததும் இங்கு ஈண்டு நினைவு கூறத்தக்கது.

எனவே, ஏற்கனவே அரசாங்கம் இணைய தளங்கள் தொடர்பிலான தணிக்கையை ஆரம்பித்து விட்டது. எதிர்காலத்திலும் இது தொடரும் என்றே தெரிகிறது. எனவே, Face Book போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள் பயன்படுத்தும் இணையதளங்கள் தடை செய்யப்படும் என வரும் செய்திகளை அவ்வளவு இலகுவாக புறம் தள்ளி விட முடியவில்லை.

Pornographic Sites களை இலங்கை தடை செய்த போது அதனை பலரும் வரவேற்றனர்.

எனினும், அரசியல் நோக்கங்களோடு மாற்றுக்கருத்துக் கொண்ட வலை தளங்களை தடை செய்வது சமூகத்திற்கு எந்த நன்மையையும் கொண்டு வராது. ஜனநாயகத்தின் நீட்சிக்கு எமது காலத்தில் வலைதளங்கள் சுதந்திரமாக தமது கருத்துக்களை முன்வைக்கும் சுதந்திரம் மிக அவசியம்.

“பத்திரிகை இல்லாத அரசாங்கம், அரசாங்கம் இல்லாமல் ஒரு பத்திரிகை இரண்டில் ஒன்றை தெரிவு செய்ய வேண்டும் என்ற நிலை வந்தால் நான் பின்னதையே தேர்ந்தெடுப்பேன்" ( Thomas Jefferson (1787).

யுத்தம் முடிவடைந்த பிறகு ஒரு வகை சுதந்திரக்காற்றை மக்கள் சுவாசிக்க ஆரம்பித்து இருப்பதோடு, நவீன தொழினுட்பம் கருத்து வெளிப்பாட்டுக்கான பல சந்தர்ப்பங்களையும் வழங்கியுள்ளது. இணைய தளங்களுக்கு விதிக்கப்படும் தடைகள் மக்களால் தமது கருத்து வெளிப்பாட்டு சுதந்திரத்திற்கு விதிக்கப்பட்ட தடையாகவே பார்க்கப்படும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. உள்ளூர் மட்டத்திலும், சர்வதேச மட்டத்திலும் அரசின் செல்வாக்கை குறைக்கும் ஒரு செயல்பாடு இது என்பதில் சந்தேகமில்லை. சீனா பாணியிலான ஒரு இரும்புத்திரை அரசை மக்கள் ஒரு போதும் அங்கீகரிக்கப் போவதில்லை.

பிழையான தகவல்கள் பரவுவதை தடுப்பதுதான் அரசின் நோக்கம் என்றால் அதற்கு இணைய தளங்களை தடுப்பதுதான் வழியல்ல. பொது மக்கள் மத்தியில் ஏற்படும் சந்தேகங்களை தீர்க்க அரசு வேறு வழிகளைக் கையாலலாம். உண்மையில், 'போலித் தகவல்களை' மக்கள் நம்பக்காரணம் அரச ஊடகங்கள் மக்களின் நம்பிக்கையை வெல்லும் விதத்தில் செயல்படாமைதான்.

தமது நிலைப்பாடுகளுக்கு முரண்பட்ட கருத்துக்களை முன்வைக்கும் இணையதளங்களை தடை செய்வது இதற்கு ஒரு போதும் தீர்வாகாது என்பது மட்டுமல்ல, அது ஒரு நாட்டின் ஜனநாயகத்திற்கு மிகவும் அச்சுருத்தலானதும் கூட. அரசியல் வாதிகள் மக்களுக்குப் பொறுப்புக் கூறும் தேவையை இல்லாமல் செய்து விடுவதோடு, தேசிய பாதுகாப்பின் பெயரில் சில சுய நல அரசியல் வாதிகள் தமது சுய நல நோக்கோடு செயல்படவே அத்தகைய செயல்பாடுகள் வழி செய்யும்.

அரசு தனது பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டிய தருணம் இது.

மடோல் துவ (මඩෝල් දුව)- ஒரு சிங்கள சிறுவர் நாவல்

2010-02-12T11:03:00.001+05:30

மடோல் துவ (මඩෝල් දුව) மார்டின் விக்ரமசிங்கவின் ஒரு சிறுவர் நாவல். ஆங்கிலத்தில் Adventure Novels என்று சொல்வார்களே...! அந்த வகையறாவுக்குள் அடக்கும் படியான ஒரு நாவல் இது. நான் ரசித்து வாசித்த நாவல்கள் வரிசையில் இந்த சிங்கள நாவலும் ஒன்று.

சிறிது காலத்துக்கு முன் என் சிங்கள அறிவை வளர்த்துக் கொள்வதற்காக நிறைய சிங்கள நாவல்கள் வாசித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் வாசிக்கக் கிடைத்த ஒரு நாவல் இது. மடோல் துவ குறித்து தமிழ் வாசகர்களுடனும் சில அம்சங்களை பரிமாறிக்கொள்ளலாம் என நினைக்கிறேண்.

சிங்கள இலக்கியத்தின் முடிசூடா மன்னன் மார்டின் விக்ரமசிங்கவின் மிகப் புகழ் பூத்த நாவல்களில் ஒன்று இது. அறுபத்தி ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன் 1947 இல் இது வெளிவந்தது.

இந்த நாவல் பிறகு 1976 இல் மார்டின் விக்ரமசிங்கவின் மறைவைத் தொடர்ந்து, இலங்கையின் முன்னனி சிங்கள திரைப்படக் இயக்குனர் ஜேம்ஸ் பீரிஸினால் சிங்கள தொடர் நாடகமாக தயாரிக்கப்பட்டு பெருத்த வரவேற்பைப் பெற்றதோடு, வணிக ரீதியிலும் பெரு வெற்றி ஈட்டியது.

கதை இடம்பெறும் இடம் மடோல் துவ தீவு (Madol Duwa Island) என்றழைக்கப்படும் கொக்கலை. கொக்கலை தென்னிலங்கையில் உளள மார்ட்டின் விக்ரமசின்கவின் பிறந்த இடம்.

மடோல் துவக் கதையின் சுருக்கம் இதுதான்:

ஜின்னா, உபாலி இரண்டு சிறுவர்களும்தான் இந்த கதையின் கதாநாயகர்கள். உபாலி தன் தாயை சிறுவயதிலேயே இழந்துவிட தந்தையின் இரண்டாம் தாரத்தால் தொந்தரவுக்குள்ளாகிறான்.

அதனை பொறுக்காத அவன், ஊர் சிறுவர்களோடு ஊர் முழுதும் சுற்றி குறும்புகளில் ஈடு படுகிறான். இதைப்பார்க்கும் தந்தை அவனைத் தூர இடமொன்றில் இருக்கும் ஒரு பாடசாலைக்கு அனுப்பி வைக்கிறார். பாடசாலை ஹெட் மாஸ்டரின் வீட்டில்தான் அவன் தங்குகிறான். என்றாலும், அவனது இயல்புக்கு அந்த பள்ளிக்கூடமோ, வாத்தியாரோ ஒத்து வரவில்லை.

திரும்பி ஓடி வந்து விடுகிறான். திரும்பி வந்ததற்காக அவன் தனது தந்தையால் தண்டிக்கப்படுகிறான். இதனால் மேலும் விரக்தி அடைந்த உபாலி தன் வீட்டில் பணியாளனாகவும், தன் நண்பனாகவும் இருந்த ஜின்னாவையும் அழைத்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு ஓடி விடுகின்றான். தூர இடமொன்றில் உள்ள ஒரு விவசாயியிடம் இருவரும் வேலைக்கமர்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில் வனாந்தரங்கள் சூழ்ந்த தீவொன்று அருகாமையில் இருப்பதை இருவரும் காண்கிறார்கள். அதனால் கவரப்பட்ட இருவரும் அந்த இடத்திற்கு சென்று வாழ்வதற்கு முடிவெடுக்கிறார்கள். அந்தத் தீவில் பேய் பிசாசுகள் இருப்பதான ஒரு கதை பரவலாக அடிபடுகிறது. ஆனால், அதனை பொருட்படுத்தாமல் இருவரும் தமது முதலாளி, பொடிகமராளவின் உதவியோடு அங்கு விவசாயம் செய்கிறார்கள்.

இந்தப் பேய், பிசாசு குறித்த பீதிக்குக் காரணம் வனாந்தரப் பக்கத்தில் இருந்து அடிக்கடி தெரிந்து கொண்டிருந்த வெளிச்சங்கள்தான். இதனால் அந்தப் பக்கம் எவறும் தலை வைத்தே படுப்பதில்லை. இந்த வெளிச்சத்தை இவர்களும் கவனிக்கிறார்கள். பேய், பிசாசு குறித்த கதைகள் அனைத்தையும் புறக்கணித்து விட்டு அதன் உண்மைத்தனமையை அறியும் நோக்கோடு இருவரும் அந்த வெளிச்சத்தை பின் தொடர்ந்து செல்கிறார்கள். சட்ட விரோதச் செயல்களிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசை திருப்ப சில விஷமிகள் செய்யும் சில்மிஷம் அது என்று அவர்கள் கண்டு பிடிக்கிறார்கள்.

புஞ்சிமஹத்தயா என்பவரும் பிறகு இவர்களோடு இணைந்து இவர்களின் விவசாய முயற்சிகளுக்கு உதவி புரிகிறார்.

தன் தந்தை நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பதாக கேள்விப்பட்டு தன் வீடு திரும்புகிறான் உபாலி. சிறிய தாய்க்கும், சகோதரனுக்கும் உதவிகள் புரிகின்றான்.

அரச காணியில் பயிர்செய்கையில் ஈடு படுவது தொடர்பில் சில சட்ட ரீதியான ஏற்பாடுகளை செய்த பிறகு மடோல் துவவுக்கு மீண்டும் திரும்புகிறான். அது தற்போது ஒரு புகழ் பெற்ற இடமாக மாறுகிறது.

இதுதான் Madol Duwa Island என்று அழைக்கப்படும் கொக்கலை சுற்றுலாத் தளம். உள்நாட்டில் இருந்தும் வெளி நாடுகளில் இருந்தும் இதனை அவதானிக்க நிறைய உல்லாசப்பிரயாணிகள் இங்கு வருகிறார்கள். மார்டின் விக்ரமசிங்கவின் சொந்த இடம் இதற்கு அருகில்தான் இருக்கிறது. கதை உண்மையானதா அல்லது கற்பனையா என்பது தெரியவில்லை. உண்மையாக இருக்கவும் வாய்ப்புண்டு.

தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் நாவல் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ் மொழி பெயர்ப்பை இதுவரை நான் கண்டதில்லை. சந்தையில் இருக்கிறதா என்றும் தெரியாது.

மடோல் துவவின் வெற்றிக்கு காரணம் மார்டின் விக்கிரமசிங்கவின் எளிமையான அதே நேரம் இயல்பான, நடைமுறையில் இருந்து பிரளாத அவரது கதை சொல்லும் பாங்கு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

எந்தவொரு இலக்கியமும் ஒரு சமூகத்தின் கலாசாரத்தின், மனிதாபிமானத்தின் மூச்சோடு சங்கமிக்கச் செய்யும் இயல்பு கொண்டது. இந்த நாவலும் அத்தகைய பின்னணியை கொண்டிருக்கிறது. இந்த நாவலும் சிங்கள சமூகத்தின் உணர்வுகள், கலாசாரம் என்பவற்றோடு எம்மைக் ஒனறிணையச் செய்கிறது.

அதிலும் குறிப்பாக பிரித்தானிய ஆதிக்கம் இலங்கையில் நிலவிய ஒரு காலப்பிரிவில், தேசிய கலாசாரம் என்பது இரண்டாம் தரமாக்கப் பட்டிருந்த நிலையில் தேசிய கலாசாரத்தை குறிப்பாக சிங்கள கலாசாரத்தை அண்டிச் செல்லும் அவரது ஆக்கங்கள் பெருமளவில் கவனயீர்ப்பைப் பெற்றமை வியப்பொன்றுமில்லை.

மடோல் துவயில் மட்டுமல்ல, மார்டின் விக்ரமசிங்கவின் எல்லா நாவல்களிலும் போல் இந்த எளிமை, யதார்த்தத்தை அவதானிக்க முடியும். கம்பெரலிய, கலியுகய போன்றன இதற்கு சிறந்த உதாரணங்கள்.

கடைசியாக சொல்வதாக இருந்தால், இதை வாசித்த போது ஒரு சிறுவர் நாவலை வாசிக்கிறோம் என்ற உணர்வே வரவில்லை என்பதுதான் மிகவும் குறிப்பிட்டுச்சொல்லக்கூடிய அம்சம். சிறுவர்களை இலக்காக கொண்ட நாவலாக இருந்தாலும் அனைவரும் வாசிக்கும் படியான நாவல் இது. ஏராளமான சிறுவர்கள் நாவலாகவும், நாடகமாகவும் மடோல் துவவை வாசித்தும், பார்த்தும் ரசித்திருக்கிறார்கள். இனியும் வாசிக்கப்படும்: ரசிக்கப்படும்.

வறுமைப் பிரச்சினை: மனசாட்சிகளை இன்னும் உறுத்தவில்லையா?

2010-02-07T22:54:00.001+05:30

தினமும் பட்டினி அல்லது அதனோடு தொடர்பான நோய்களினால் 25000 பேர் கொல்லப்படுகின்றனர் என்று சொல்லும் போது இலேசான அதிர்வு மனதில் ஏற்படத்தான் செய்கிறது. ஒவ்வொரு மூன்றறை செக்கனிற்கும் ஒருவர் பட்டினியால் இறக்கின்றார். இவர்களில் அதிகமானவர்கள் சிறுவர்கள் என்பது இன்னும் வேதனையான விஷயம்

உண்மையில் இந்த உயிரிழப்புகளின் பின்னால் உள்ள காரணம் உலகளவில் எழுந்துள்ள உணவுப்பற்றாக்குறையல்ல. உணவைக் கொள்வனவு செய்யும் அளவுக்கு இவர்கள் வருமானம் இன்றி இருப்பதுதான். உலகளவில் எழும் மற்ற எல்லா நோய்களையும் விடவும் மிக அதிகமான உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தி இருப்பது வறுமைதான்.

"உலகளவில் 1.02 பில்லியன் மக்கள் போசனைக் குறைபாடு கொண்டவர்களாகக் காணப்படுகின்றனர். இதன் அர்த்தம் உலக சனத்தொகையில் ஆறில் ஒரு பகுதியினர் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை ஒன்றையோ, வினைத்திறனான வாழ்க்கை ஒன்றையோ நடாத்தத் தேவையான அளவுக்கு உணவைப் பெற்றுக் கொள்வதில்லை என்பதுதான். பட்டினியும், போசனைக் குறைபாடும்தான் உலக சுகாதாரத்திற்கு சவலாக விளங்கும் முதன்மையான அம்சமாகும்- எயிட்ஸ், மலேரியா, காச நோய் போன்ற எதனையும் விட இதுதான் இன்றுள்ள பெரிய சவால்" என்கிறது உலக உணவுத்திட்டம்.

இயற்கை அழிவுகள், வறுமை, மோசமான விவசாயக் கட்டமைப்புக்கள் என்பன இதற்குப் பிரதான காரணமாகும் என உலக உணவுத்திட்டம் குறிப்பிடுகிறது. இதை விடவும் சென்ற பல நூற்றாண்டுகளாக நிலவிய காலனித்துவம், இந்நாடுகளின் வளங்கள் சூறையாடப்பட்டமை, அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளினதும், பல்தேசிய கம்பனிகளினதும் சுய நலத்தை அடிப்படையாக வைத்த செயல்பாடுகள், ஊழல் மலிந்த அரசுகள் ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்துள்ளமை, தீர்க்கப்படாமல் உள்ள உள்ளக முரண்பாடுகள் என இதற்கு நீண்ட பட்டியல் உண்டு.

பட்டினிச் சாவை எதிர்கொள்ளாவிட்டாலும் , வெளிப்படையான பட்டினி மட்டுமன்றி மறைமுகமான பட்டினியும் உலகை ஆட்டிப் படைத்து வருகிறது. உலக சனத்தொகையில் அரைவாசிப்பேர் ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக வெறும் 2.5 டொலர்களை மட்டும்தான் வருமானமாகப் பெறுகிறார்கள்.

நோய்கள், உடல்-உள வளர்ச்சி பாதிப்படைதல், உழைக்கும் ஆற்றல், வினைத்திறன் என்பன குறைவடைதல் என்பன வறுமை ஏற்படுத்தும் அடுத்த பாதிப்புகள். வறுமை காரணமாக கல்வியத் துறப்பவர்கள் ஒரு புறமிருக்க, வறுமை மாணவர்களின் கல்வி அடைவுகளையும் பெறுமளவில் பாதிக்கிறது. முதலாம் மண்டல நாடுகள்- மூன்றாம் மண்டல நாடுகள் இடையிலான வித்தியாசம் மாத்திரமன்றி, ஒரே நாட்டுக்குள்ளே கூட வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளும் அதன் விளைவாய் உருவாகும் பிரச்சினைகளும், உதாரணமாக கல்வி அடைவுகளில் ஏற்படும் குறைபாடுகளும் முனைப்பாகத் தெரிகின்றன.

இத்தகைய சமனிலையின்மை ஒரு வகையான 'தலித்தியத்தை' எல்லா சமூகங்களிலும் உருவாக்கி விட்டுள்ளது. பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த தலித்தியத்தின் வேலிகளை உடைத்துக் கொண்டு வெளிவருவதென்பது சராசரி மனிதர்களை பொருத்த மட்டில் இயலாத ஒன்றாகவே இருக்கிறது.

சாதாரணமாக அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளில் தனிநபர் வருமானம் உயர்ந்த மட்டத்தில் இருக்கும் போதும், ஒப்பீட்டளவில் உயர்ந்த வாழ்க்கைத் தரத்தை அனுபவிக்கும் நிலையிலும் கூட வர்க்க முரண்பாடுகள் முனைப்பாகத் தெரிகின்றன. அத்தகைய நிலையில் குறைந்த பட்ச அடிப்படை தேவைகள் கூட பூர்த்தி செய்யப்படாமல் சமூகத்தின் பெரும் பகுதி இருக்கும் நிலையில் உலக சமாதானம் என்பது எத்தகைய அச்சுருத்தலான நிலையில் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ஒவ்வொரு மனிதனதும் அடிப்படை தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். ஒரு நீதியான பங்கீட்டு முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு வினைத்திறனான பொருளாதார ஒழுங்குக்கு அரச திட்டமிடலை மட்டும் அடிப்படையாக வைத்து செய்ய முடியாது என்பதைப் போல சந்தையை அடிப்படையாகக் கொண்டு மட்டும் மேற்கொள்ளவும் முடியாது.

தமது நாடுகளுக்கு பொருத்தமான நீதியான பொருளாதாரக் கொள்கையை வகுத்துக் கொள்ள வறிய நாடுகள் அங்கீகரிக்கப் பட வேண்டும். தமது கொள்கைக்கு சாதகமாக பொருளாதார ஒழுங்கொன்றை உருவாக்கிக் கொள்ள வறிய நாடுகளை வல்லரசுகள் நிர்ப்பந்திப்பதே மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக இருக்கிறது. இது மனிதாபிமானத்தையும், ஜனநாயகத்தையும் முற்றாக குழி தோண்டிப் புதைக்கும் செயல் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

வறுமை ஒழிப்புக்காக எடுக்கபட்ட நடவடிக்கைகள்

ஐ.நா சபை தனது மில்லேனியம் அபிவிருத்தி இலக்குகளில் முதன்மையான இடத்தை வறுமை ஒழிப்புக்கு வழங்கியுள்ளது. 2015 இற்குள் உலக வறுமையை இலிவு மட்டத்துக்கு கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என்பது ஐ.நாவின் திட்டம். இது சாத்தியப்படுமா என்பது சந்தேகமாகனதுதான்.

நிறைய அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களும், உலக உணவுத்திட்டம், யுனிசெஃப் உள்ளிட்ட ஐ.நா வோடு இணைந்த நிறுவனங்களும் வறுமை ஒழிப்பு தொடர்பில் தீவிரமாக செயற்பட்டு வருகின்றன. என்றாலும், வறுமை தீர்க்கப்பட முடியாத ஒன்றாகவே தொடர்ந்தும் இருந்து வருகிறது.

இதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. அத்தகைய காரணங்கள் சிலவற்றை இங்கு காணலாம்.

01. செவந்த நாடுகளின் பங்களிப்பு போதுமானதாக இல்லாமை:

வறிய நாடுகளில் நிலவும் வறுமையை ஒழிப்பது தொடர்பில் செல்வந்த நாடுகளுக்கு ஒரு தார்மீகக் கடப்பாடு உண்டு. வறுமை தொடர்பில் செல்வந்த நாடுகள் மிகக் குறைந்த பங்களிப்பையே வழங்குகின்றன. வழங்கப்படும் உதவிகள் கூட சுயநல நோக்கங்கள் கலந்தவையாகத்தான் இருக்கின்றன. தமது பொருளாதார நலன்கள் குறிப்பாக ஆபிரிக்கக் கண்டத்தில் இருக்கும் வளங்களை கண்வைத்தே இத்தகைய உதவிகளும் வழங்கப்படுகின்றன. இத்தகைய உதவிகள் பிரயோசனம் தருவதற்குப் பதில் எதிர்மறை விளைவுகளையே உண்டு பண்ணுகின்றன.

02. வளங்கள் விரயமாக்கப்படல்:

உலகின் அரைவாசிச் சனத்தொகையினரின் இரண்டு டொலரிலும் குறைந்த வருமானத்தை பெரும் போது உலக செல்வத்தில் ஒரு பெரும் தொகையினை தேவையற்ற ஆடம்பர நிகழ்வுகளுக்கும், நுகர்வுகளுக்காகவும் செலவிடப்படுகின்றது. ஆபிரிக்காவில் உண்ண உணவின்றி மனிதன் மடிந்து கொண்டிருக்கும் போது, தமது விளம்பர நோக்குக்காக கீழ்தரமான மனித உணர்வுகளை கிளரி விடும் அம்சங்களிலும், நுகர்வுக்கலாசாரத்தை வளர்ப்பதற்காகவும் கோடிக்கணக்கான டொலர்கள் செலவிடப்படுகின்றன.

03. வினைத்திறனற்ற வளப்பயன்பாடு:

வறுமை நிலவும் நாடுகளில் பல்வேறு காரணங்களால் வளங்கள் சரியாகப்பயன்படுத்தப்பட முடியாத நிலைமை இருக்கிறது. அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் தமக்கு வரும் நிதியை வினைத்திரனாகப் பயன்படுத்துகிறதா என்ற விஷயத்திலும் அண்மைக்காலமாக சில கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன.

04. பிரச்சினையின் மூல காரணங்கள் கருத்தில் கொள்ளப்படாத மேலோட்டமான தீர்வுத்திட்டங்கள்.

வறுமையை ஒளிக்கும் தீர்வுத்திட்டங்கள் யாவும் பிரதான பிரச்சினைகளை கருத்தில் கொள்ளாத மேலோட்டமான தீர்வுத்திட்டங்களாகவே உள்ளன. உணமையில் வல்லரசுகள், பல்தேசிய கம்பனிகளின் செயல்பாடுகள் என்பன தொடர்பில் எத்தகைய தீர்வுகளையும் இந்தத் திட்டங்கள் முன்வைக்கவிலலை.

உலக வறுமைப் பிரச்சினை அலட்டிக் கொள்ளப்படாததொரு யதார்த்தம்: நிஜம். இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் மிகப் பிரதான பிரச்சினைகளுள் ஒன்றாக வறுமை காணப்படுகிறது. ஒரே இரவில் அதைத் தீர்ப்பது முடியாத காரியம். அது ஒரு நீண்ட கால செயல்திட்டத்தை வேண்டி நிற்கிறது.

வறுமை ஒளித்தல் என்பது மனிதாபிமானத்தை விரும்பும் அனைவரினதும் கவனயீர்ப்பைப் பெறும் முக்கியமான விடயமாக அமைய வேண்டும். குறைந்த பட்சம் வீணான ஒவ்வொரு சதத்தை செலவளிக்கும் போதும் பட்டினியோடும், வறுமையோடும் போராடும் உலகின் பெரும்பகுதி மக்களின் நினைவு எமக்கு வந்தால், எமது உணர்வுகளும், மனசாட்சியும் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறது என்று கருதலாம்.

கடைசியாக தத்துவஞானி பேட்றன்ட் ரஸ்ஸல் பலஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய சில வரிகளை குறிப்பிட்டு இப்பத்தயை நிறைவு செய்யலாம்:

"கடந்த பதினான்கு வருட காலத்தின் போது, அமெரிக்கா தனது விவசாயிகளின் மிகைக் கோதுமை உற்பத்தியை கொள்வனவு செய்வதற்காக 400 கோடி டொலர்களை செல்விட்டு வந்துள்ளது. வெறுமனே உலக சந்தையில் உயர் விலையை தக்க வைக்கும் நோக்குடன், அமெரிக்கா தானிய கிடங்குகளில் பல இலட்சம் தொன் கோதுமை, பார்லி, சோளம், பாலாடைக்கட்டி, வெண்ணெய் என்பன அடைத்து வைக்கப்பட்டு பாழடைந்து வருகின்றன. இப்போது பால் பண்ணை உறபத்தி பொருட்களின் விலைகள் சரிவடைவதை தடுக்கும் பொருட்டு அவர்கள் பாரிய பாலாடைக் கட்டி மற்றும் குவியல்களை உபயோகத்துக்கு பொருத்தமற்றதெனக் கூறி ஒதுக்கி வருகின்றனர்".

தற்போது நிலைமை எப்படி இருக்கிறது?

சிங்கள சமூகத்தினர் சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக வாக்களித்ததார்களா?

2010-02-01T18:42:00.000+05:30

நடந்து முடிந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட சர்ச்சைகளும், குழப்பங்களும் இன்னும் ஓய்ந்த பாடில்லை. தேர்தல் குறித்த விவாதங்கள் ஒரு புறமாகவும், தேர்தல் முடிவு சொல்லும் சேதிகள் மறுபுறமாகவும் விவாதங்களை கிளரிக்கொண்டுள்ளன. மீண்டும் எமது சுதந்திரம் பரிபோய் விடுமோ என்ற விதத்தில் அமைந்துள்ளது அண்மைக்காலத்தில் ஏற்பட்டு வரும் சில நிகழ்வுகள்.

தேர்தல் முடிவுகள் தெளிவாகவே சிறுபான்மை மக்கள் ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தை விரும்பினார்கள்: மஹிந்தவின் ஆட்சியில் அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. எனவே, தெற்கில் வாழும் சிங்கள மக்களின் அறுதிப் பெரும்பான்மை வாக்குகளை பெற்று வெற்றி பெற்றிருக்கும் ஜனாதிபதிக்கு, இந்த அம்சத்தை புரிந்து தனது எதிர்கால செயல்பாடுகளை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய கடப்பாடு இருக்கிறது.

தனக்கு வாக்களித்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, இந்த நாட்டின் அனைத்து மக்களினதும் ஜனாதிபதி என தேர்தல் முடிவுகள் வெளியான உடன் ஜனாதிபதியே குறிப்பிட்டமை, அவர் தனது பொறுப்பை உணர்ந்திருக்கிறார் என்பதைத் தெளிவு படுத்துகிறது.

இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தாலும் கூட, துரதிஷ்டவசமாக சில தீவிர இனவாதிகள் இந்தத் தேர்தல், பெரும்பான்மை சமூகத்தின் ஆதரவோடு மட்டும், ஒரு ஜனாதிபதியால் சிறுபான்மை மக்களின் ஆதரவின்றியே வெற்றி பெற முடியும் என்பதை நிரூப்பித்துள்ளதாக குரல் எழுப்பி வருகின்றனர். அதேபோல், 'பெரும்பான்மையினரை சுரண்டி வாழ்ந்த சிறுபான்மையினருக்கு' இந்தத் தேர்தல் நல்ல பாடம் புகட்டி இருப்பதாக வேறு கதையளந்து வருகின்றனர்.

உண்மையில் சிங்கள் மக்கள் சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக வாக்களித்தார்கள் என்பது ஒரு ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத கூற்றே...! தேர்தலில் மஹிந்த வெற்றி பெறுவதற்கும் பொன்சேகா தோல்வியை தழுவுவதற்கும் காரணம், பொன்சேகாவால் சிங்கள சமூகத்தின் அடிமட்டம் வரை தனது பிரசாரத்தை கொண்டு செல்ல முடியாது போனமையே!

அத்தோடு மஹிந்த ஏற்கனவே, சிங்கள மக்கள் செறிந்து வாழும் கிராமப்புறங்களில் கணிசமான ஆதரவைபெற்றிருந்ததும், யுத்தத்தின் இறுதிக் கட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்ட தீவிர தேசியவாத அலைகளும், அவர் மேற்கொண்டு வந்த அபிவிருத்தி திட்டங்களும் அவரது வெற்றியை உறுதி செய்யப் போதுமாக இருந்தன.

உண்மையில், தேர்தல் குறித்த சந்தேகங்கள் ஒரு புறம் எழுப்பப்பட்டு வந்தாலும், இடம் பெற்றதாகக் கூறப்படும் அந்த குளறுபடிகள் மஹிந்தவின் வெற்றியைத் தடுத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமானதுதான்.

காரணம் 'நம்பிக்கைக்குறிய மாற்றத்தை' (විෂ්වාසනීය වෙනසක්) ஏற்கனவே மஹிந்த உருவாக்கிவிட்டிருந்தார் . குறிப்பாக பஸ் வண்டிகளிலும், பொது இடங்களிலும் அச்சமின்றி நடமாடும் ஒரு சூழலை உருவாக்கியவர் மஹிந்ததான். இதை விட இன்னொரு மாற்றத்தை தெற்கில் வாழும் கிராமப் புற சிங்கள மக்கள் ஆசிக்கவில்லை. இதோடு இணைந்த விதத்தில் உருவாகி இருந்த தீவிர தேசியவாத உணர்வுகளை மீறி சிங்கள மக்களின் மனதில் இடம் பிடிக்க பொன்சேகாவால் இயலவில்லை.

சிங்கள் மேட்டுக்குடியினர், மேற்கு மயப்பட்ட நகர்ப்புறக் குடிகள், சிறுபான்மையினர் இவர்களின் மனங்களில் மட்டுமே பொன்சேகாவால் இடம் பிடிக்க முடிந்தது. கிராமப்புற சிங்கள் மக்கள் மஹிந்தவுக்குப் பின்னாலேயே நின்றார்கள்.

கிராமப் புற சிங்கள மக்கள் மஹிந்தவுக்கு வாக்களிக்க இன்னொரு காரணம் பொன்சேகாவால் சிங்களவர்களின் உணர்வுகளை தட்டியெழுப்ப முடியாமல் இருந்தமை.

குறிப்பாக கிராமப் புறங்களைப் பொருத்தவரை பொருளாதார ரீதியான பிரச்சினைகளை மையப்படுத்துவதொடு, பெருமளவில் தேசிய வாதிகளையும் பயன்படுத்தி இருந்தால் பலமான வாக்கு வங்கிகளை பொன்சேகாவால் பெற்றிருந்திருக்க முடியும். ஊழலற்ற ஆட்சி, குடும்ப ஆட்சியை அகற்றுதல் என்பதெல்லாம் அவர்களைப் பொறுத்த மட்டில் தம் தகுதிக்கு மீறிய ஆடம்பரமாகவே இருந்தன.

இந்த விதத்தில், பொன்சேகாவின் தவறும் சேர்ந்துதான் சிங்கள மக்களை மஹிந்தவுக்கு வாக்களிக்க தூண்டியதை மறந்து விட முடியாது.

எவ்வாறாயினும் மஹிந்த பெற்ற வாக்கு அவரது நாட்டுப் பற்றுக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரமாகவும், மக்களோடு கலந்து பலகும் அவரது இயல்புக்கு கிடைத்த பரிசாகவும், நாட்டை அபிவிருத்திப் பாதையில் கொண்டு செல்வார் என்று மக்கள் நம்பியமைக்குப் பகரமாக கிடைத்ததாகவுமே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

தீவிர கருத்து முகாம்களைச் சேர்ந்தவர்கள் பிரச்சாரம் செய்வது போல், சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக சிங்கள மக்கள் வாக்களிக்களித்ததாகக் கருதினால் அது தமது நிறக்கண்ணாடிகளை அணிந்து கொண்டு நோக்கும் அவர்களது பக்கச்சார்பான தன்மையையே பிரதிபலிக்கும்.

LTTE அழிக்கப்பட்டதை சிங்கள மக்கள் விரும்பினார்கள். அதற்கு காரணத்தையும் LTTE இனர்தான் சமைத்துக் கொடுத்திருந்தார்கள். குறிப்பாக பஸ் வண்டிகள், பொது இடங்களில் குண்டுகள் வைத்ததன் மூலம் அப்பாவிகள் கொல்லப்படுவதற்கு வழி சமைத்ததுதான் LTTE இனர் வெறுக்கப்படுவதற்கு ஒரு பிரதான காரணியாக இருந்தது.

இந்த அச்ச உணர்வை அகற்றி சிங்கள் மக்கள் நிம்மதியாக நடமாடும் ஒரு சூழலை உருவாக்கியதன் மூலம் மஹிந்த மக்கள் மனங்களில் இடம் பிடித்தார். ஒரு மஹாராஜாவாக சில போது ஒரு கடவுளாக அவர் மதிக்கப்பட்டார். இந்த மதிப்பே அவருக்கு வேண்டிய வாக்கு வங்கிகளை அவருக்கு வாங்கிக் கொடுத்தது. சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான துவேஷ உணர்வல்ல.

உண்மையில் இன்றைய இலங்கை அரசியல் களத்தில் அவசியம் தேவைப்படுவது, பெரும்பான்மை சமூகத்தால் தனித்து தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியும் என்பதை நிரூபிப்பதல்ல. சிறுபான்மை சமூகங்களையும் இணைத்துச் செல்லும் ஒரு அரசியல் ஒழுங்கே தற்போது அவசியப்படுகிறது. யுத்தம் முடிந்து ஒரு வருடம் கூடக் கழியவில்லை. அதன் வடுக்கள் இன்னும் மறையவில்லை. யுத்தம் பதித்த தடங்கள் மக்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கிறது. தற்போது இருப்பது சிறுபான்மை சமூகங்களை பிரதான நீரோட்டத்தில் கலக்கச்செய்வதையும், பெரும்பான்மை சமூகத்தோடு சமனாக வாழ்வதையும் உறுதி செய்வதுதான்.

ஜனாதிபதி அடிக்கடி பொது மேடைகளில் முழங்கி வந்ததைப் போல் 'இந்த நாட்டில் சிறுபான்மை, பெரும்பான்மை என்ற பேதம் இல்லை' என்பதை நிரூபிப்பதுதான் இன்றுள்ள பிரதான தேவை.

அதற்குப் புறம்பான எந்தவொரு செயல்பாடும் நாட்டிற்கு நல்லவொரு விடிவை கொண்டு வராது. இன்னொரு சமூகத்தின் சமாதியின் மீது தமது நல்வாழ்வை நிருவ முயலும் எந்த முயற்சியும் வெற்றி பெறாது என்பதற்கு உலக வரலாறு ஒரு சான்று. ஏனெனில், எட்வர்ட் சைட் சொல்வது போல் 'வரலாறு மனசாட்சியை விட நியாயமாக இயங்குகிறது'.

வளமான எதிர்காலம் (සුබ අනාගතය) இந்த நாட்டின் எல்லா சமூகங்களுக்கும் பொதுவானதாக இருக்கட்டும்.

வெளிநாடுகள் இலங்கை விவகாரத்தில் தலையிடுமா?

2010-01-28T16:08:00.002+05:30

நேற்று வெளிவந்த ஜனாதிபதித் தேர்தல் முடிவுகளை பொன்சேகா நிராகரித்துள்ளமை எத்தகைய எதிரொலிகளை இலங்கை அரசியலிலும், துணைக்கண்ட அரசியலிலும் ஏற்படுத்தப்போகிறது என்பது மிகவும் முக்கியமான அம்சமாக நோக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அளவில் பல நாடுகளில், தேர்தலைத் தொடர்ந்து எதிர்க்கட்சிகள் தேர்தலை நிராகரிப்பதாக அறிவிப்பது பல போது இடம் பெறும் ஒரு நிகழ்வுதான் என்றாலும் பொன்சேகாவின் இந்த அறிவிப்பு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்து நோக்கப்படுவதற்கு பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கின்றன.

இலங்கை அரசியலில் எதிர்கட்சி வேட்பாளரொருவர் தேர்தலை நிராகரிப்பது வெளி நாடொன்று உள்நாட்டு விவகாரத்தில் தலையிட வேண்டும் என்று கோருவதும் இதுதான் முதன் முறையாக இருக்க வேண்டும்.

இலங்கை மூன்று தசாப்த கால யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததன் மூலம் உலகின் கவனத்தை தன் பக்கம் ஈர்த்தது. இந்தத் தேர்தலைத்தொடர்ந்து இலங்கையில் ஜனநாயகம் நிலைக்கும் என்றும், இனங்களுக்கு இடையிலான புரிதலும், சமாதானமும் உருவாகும் என்றும் அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்குள் இலங்கை ஆசியாவின் மற்றொரு சிங்கப்பூராக மாறும் என்றும் பரவலாக எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

எனவே, அத்தகைய எதிர்பார்போடு கூடிய விதத்தில் இடம் பெற்ற ஒரு தேர்தலில் முறை கேடுகள் இடம் பெற்றதாக எழும் எந்தவொரு குற்றச்சாட்டும் சீரியசாகவே நோக்கப்படும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

அத்தோடு இத்தேர்தலில் பொன்சேகா வெற்றி பெறுவார் என்பதே பலரதும் எதிர்பார்ப்பாக இருந்தது. அந்நிலையில் பொன்சேகா தோல்வியைத் தழுவிய போது, அதிலும் குறிப்பாக பதினெட்டு இலட்சம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் படுதோல்வி அடைந்த போது, இந்தத் தேர்தலின் உண்மைத்தன்மை தொடர்பில் சில சந்தேகங்கள் எழுவது நியாயமானதுதான்.

வட மாகாணம் தவிர்ந்த மற்ற இடங்களில் தேர்தல் தினத்தன்று அமைதி நிலவினாலும், தேர்தலுக்கு முந்தைய அரசின் செயல்பாடுகள் குறித்து, குறிப்பாக அரச சொத்துக்களை பிரசார நடவடிக்கைகளுக்காக முறையற்ற விதத்தில் பயன்படுத்தியதாக ஏற்கனவே குற்றச்சாட்டுக்கள் இருந்து வந்தன.

தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவற ஆரம்பித்தோடு இந்தக் குற்றச்சாட்டு சூடு பிடிக்கத்துவங்கியது. வாக்கு மோசடி, வாக்கு எண்ணுதலில் குழறுபடிகள் இடம்பெற்றதாக குற்றச்சாட்டுக்கள் முன்வைக்கப்பட்டது போலவே, அரச ஊடகங்கள் ஒரு நீதியான தேர்தலை நடாத்த பெருமளவில் தடையாக இருந்ததாக பொன்சேகா தெரிவித்தார். குறிப்பாக தன்னைப் பற்றிய பிழையான கருத்துக்களை பொது மக்கள் மத்தியில் பரப்புவதற்கு அரச ஊடகங்களை அரசாங்கம் பிழையாகப் பயன்படுத்தியது என்பது பொன்சேகாவின் குற்றச்சாட்டு.

இந்த தேர்தலில் மிகப் பரவலான, ஆனால், மிக மிக சாதூர்யமான குழறுபடிகள் இடம் பெற்றுள்ளன என்றே பொன்சேகா ஆதரவாளர்கள் மிகப் பலமாக நம்புகிறார்கள். எவ்வாறாயினும், வாக்கு மோசடிகள் இடம் பெற்றது உண்மையானால், அது குறித்த தகவல்கள் இனிமேல்தான் வெளிவர வேண்டும்.

இருப்பினும், தெற்கில் (Down South) சிங்களவர்கள் செறிவாக வாழும் கிராமப்புறங்களில் மிகப்பலமான ஆதரவு மஹிந்தவுக்கு இருந்ததையும் மறுப்பதற்கில்லை. பொன்சேகா தமிழரசுக் கட்சியோடு சேர்ந்து நாட்டைக் காட்டிக் கொடுக்க ஒப்பந்தம் செய்திருப்பதாக அரசாங்கம் முடுக்கி விட்ட பிரச்சாரத்தை அவர்கள் அப்படியே நம்பிவிட்டார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. தமிழ், முஸ்லிம் பகுதிகளில் பொன்சேகா அதிகப்படியான வாக்குகளை பெற இத்ததைய ஒப்பந்தங்களே காரணம் என சில பொது மகன்கள் ஊடகங்களுக்குத் தெரிவித்த கருத்துக்களில் இருந்து இத்தகைய முடிவுக்கே வர முடிகிறது.

Down South இன் கிராமப்புறங்களில் மஹிந்தவை ஒரு ராஜாவாக, கடவுளாக அரச ஊடங்கள் சித்தரித்து விட்டிருந்த நிலையில் வாக்குகளை மீள எண்ணுதல் என்பது பொன்சேகா எதிர்பார்த்த விளைவைத் தருமா என்பது சந்தேகம்தான். அரச ஊடகங்கள் தொடர்பிலான குற்றச்சாட்டை அவர் அதிகமான முன்வைப்பதற்கான காரணம் அதுவாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

இதே வேளை இந்த தேர்தல் முடிவுகளை எதிர்க்கட்சிகள் ஏற்று அங்கீகரிக்க வேண்டும் என ஐ.நா. செயளர் பான் கீ மூன் அறிக்கை விட்டுள்ள நிலையில், இதை அரசாங்கத்தரப்பு தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்த முனைந்தாலும், இதை ஒரு மேலோட்டமான அறிக்கை என்றே கருத வேண்டியுள்ளது. களம் இன்னும் சூடாக மாறும் போது ஐ.நா வேறு விதமான அறிக்கைகளை விட வேண்டி வரலாம்.

தேர்தல் முடிவு தொடர்பில் இந்தியாவும் தனது வாழ்த்தை ஜனாதிபதிக்குத் தெரிவித்துள்ளது. இந்தியா இலங்கை உள்விவகாரத்தில் மூக்கை நுழைக்காது என்றே தெரிகிறது.

இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படும் வரை அமெரிக்கா எதுவித சமிக்ஞையையும் வெளியிடாவிட்டாலும், அமெரிக்கா இலங்கை கள நிலவரங்களை மிக உன்னிப்பாக கவனித்துக் கொண்டிருப்பதாக பொது விவகாரங்களுக்கான உதவிச் செயலாளர் P.J.Crowley தெரிவித்துள்ளார். மறுபுறத்தில் சீன ஊடகங்கள் மஹிந்தவைப் புகழ்ந்து தள்ளியிருந்தன.

ஆசியாவின் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததொரு இடத்தில் அதிலும் இந்திய வல்லரசுக்கு அருகாமையில் தனக்கு சாதகமானதொரு அரசாங்கம் அமைவதைத்தான் அமெரிக்கா விரும்பும். ஏற்கனவே மஹிந்தவுக்கெதிரான போர்க்குற்றச்சாட்டுக்கள் சுமத்தப்பட்டு வரும் நிலையில் இலங்கையின் உள்ளக அரசியலில் தலையிடுவதற்கு அமெரிக்காவுக்கு இன்றைய நெருக்கடி ஒரு பாதையைத் திறந்துவிடக்கூடும்.

சீனாவுக்கு நெருக்கமான இடதுசாரிப்போக்குக் கொண்ட மஹிந்தவுக்கும், அமெரிக்காவுக்கு நெருக்கமான பொன்சேகாவுக்கும் இடையிலான முறுகல், இரண்டு வல்லரசுகளுக்கிடையிலான பனிப்போர் களமாக இலங்கையை மாற்றுமா?

அநேகமாக அடுத்த சில தினங்களில், சர்வதேச அரசியலில் இலங்கை விவகாரம் ஒரு முக்கிய பேசு பொருளாக மாறப்போகிறது என்றே தோன்றுகிறது.

எதுவானால், ஒளிமயமான எதிர்காலம், நம்பிக்கைக்குறிய மாற்றம் எதுவுமே நாட்டுக்கு கிடைக்காமல் போய் விடாமல் இருந்தால் சரிதான். மற்றொரு பதிவில் சந்திப்போம்.

பொன்சேகா தேர்தல் முடிவை நிராகரிக்கிறார்

2010-01-27T22:31:00.000+05:30

இன்று வெளியிடப்பட்ட இலங்கை ஜனாதிபதித் தேர்தல் முடிவுகளை எதிர்கட்சிகளின் பொது வேட்பாளர் ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா நிராகரித்துள்ளார். வாக்கெண்ணும் பணிகளில் கணிசமானளவு மோசடிகள் இடம்பெற்றுள்ளதாக அவர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

தேர்தல் ஆணையாளருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இந்த முடிவை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு இல்லை என்றும், சட்டப்படி எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளை தாம் எடுக்கப் போவதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

குறிப்பாக அரச உடமைகளை தேர்தல் பிரசாரத்துக்காக முறையற்ற விதத்தில் பாவித்தமை, இடம் பெயர்ந்த தமிழ் சமூகத்தை வாக்களிக்க விடாமல் தடுத்தமை, தன்னை தாக்கும் விதத்தில் அரச ஊடகங்களை பயன்படுத்தியமை போன்றவற்றை அவர் பிரதான குற்றச்சாட்டாக முன்வைத்துள்ளார்.

வடக்குப் பகுதியைப் பொறுத்தவரை மிகக் குறைந்தளவு வாக்குகளே பதிவாகி இருப்பதோடு அவை பெருமளவில் பொன்சேகாவிற்கே அளிக்கப்பட்டுள்ளன. யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் 63% வாக்குகள் பொன்சேகாவுக்கும், 23% ராஜபக்ஷவுக்கும் அளிக்கப்பட்டுள்ளன. இருந்தும் அளிக்கப்பட்ட வாக்குகள் வெறும் 25% மாத்திரமே. இடைத்தங்கள் முகாம்களில் இருப்போர் வாக்களிக்க வசதி செய்து கொடுக்காமல் இருந்ததை, தான் வெற்றி பெறுவதைத் தடுத்த மஹிந்த அரசு மேற்கொண்ட சதி என பொன்சேகா கருதுகிறார்.

வாக்கு மோசடிகள் இடம் பெற்றதாக குற்றம் சுமத்திய பொன்சேகா தேர்தல் முடிவுகள் முற்றாக நிராகரிக்கப்பட வேண்டும் எனக் கேட்டுக் கொண்டார்.

பொன்சேகா தங்கியிருக்கும் ஹோட்டல் சுற்றிவர படையினரால் சுற்றி வலைக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பாதுகாப்புக்காகவே அவர்கள் குவிக்கப்பட்டிருப்பதாக அரசு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டாலும், பொன்சேகா புரட்சி ஒன்றில் ஈடுபடலாம் என்ற அரசு அச்சம் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது.

வெளிநாடுகள் இலங்கை விவகாரத்தில் தலையிட வேண்டும் என பொன்சேகா கோரியிருக்கும் நிலையிலும், மேற்குலகு யுத்த காலத்தில் இலங்கையில் யுத்தக் குற்றங்கள் இடம் பெற்றதாக குற்றம் சுமத்தி வரும் நிலையிலும் மேற்குலகின் இலங்கை தொடர்பான நிலைப்பாட்டில் பொன்சேகாவின் கோரிககை எத்தகைய மாற்றங்களை உண்டு பண்ணும் என்பதை அடுத்து வரும் தினங்கள் தீர்மானிக்கும். அனேகமாக மஹிந்த ராஜபக்ஷ ராஜீய மட்டத்திலான பலமான விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

ஜனாதிபதித் தேர்தல் முடிந்த கையோடு, மற்றொரு பலமான சவால் இலங்கை அதிபருக்கு தற்போது ஆரம்பித்துள்ளது என்பது மட்டும் நிச்சயம்.

மஹிந்த ஒரு மகத்தான தலைவரா?

2010-01-27T16:48:00.001+05:30

இலங்கையில் நிலவி வந்த மூன்று தசாப்த கால சிவில் யுத்தத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வந்ததன் மூலம் இலங்கை சர்வதேச அரங்கில் பெரும் கவனயீர்ப்பைப் பெற்றது. யுத்தம் நிறைவு பெற்றதன் பிற்பாடு முதன் முறையாக இடம் பெறும் தேர்தல் என்பதால், இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலும் பெருமளவில் கவன ஈர்ப்பைப் பெற்றுள்ளது. சர்வதேசம் இந்தத் தேர்தல் முடிவை உன்னிப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டுள்ளது.

இலங்கையின் சகல சமூகங்களும் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் இந்தத் தேர்தல் முடிவுகளில் அக்கறையாக அவதானித்துக் கொண்டுள்ளன. வெளிநாடுகளில் வாழும் இலங்கையர்கள் மத்தியிலும் இந்தத் தேர்தல் பெருமளவில் எதிர்பார்ப்புக்களை ஏற்படுத்தி விட்டிருந்தது. இன்னிலையில் மஹிந்த வெற்றி பெற்ற அறிவிப்பு இன்னும் சிறிது நேரத்தில் உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்கப்படவுள்ளது.

போருக்குப் பிந்தைய முதலாவது ஜனாதிபதி என்ற வகையில், புதிதாக மீண்டும் தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு பல்வேறு கடப்பாடுகள் இருக்கின்றன. மஹிந்தவுக்கு முன் இருக்கும் பல்வேறு கடப்பாடுகள் குறித்த ஒரு சுருக்கமான பதிவு இது.

01. சிறுபான்மை சமூகங்களின் நம்பிக்கையைக் கட்டியெழுப்புதலும் தேசிய நீரோட்டத்தில் ஒன்றிணைப்பதும்.
மூன்று தசாப்த கால யுத்தம் நிறைவடைந்து ஒரு வருடம் கூடச்செல்லவில்லை. யுத்தம் தந்த தழும்புகள் இன்னும் மாறாமல் இருக்கின்றன. யுத்தத்திற்கு பிந்தய காலப்பகுதியில் மானசீகமாக ஒரு நிச்சயமற்ற சூழலை தமிழ் மக்கள் எதிர் கொள்வது பெரிய உண்மை. தீவிர இனவாதிகள் அரசில் அங்கம் வகிக்கும் ஒரு சூழலில் முஸ்லிம் மக்களும், தமிழ் மக்களும் ஒரு "வளமான எதிர்காலத்தை" கனவு காணும் ஒரு சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

அரசின் பாகுபாட்டுக் கொள்கைகள்தான் விரும்பியோ, வெறுத்தோ புலிகள் இயக்கத்தை தமிழ் சமூகம் ஆதரிக்கும் ஒரு சூழலை உருவாக்கியது. யுத்தம் நிறைவு பெற்றாலும், இந்நாட்டில் பல்லாண்டுகளாக புரையோடிப் போயுள்ள இனப்பிரச்சினை இன்னும் உரிய முறையில் தீர்க்கப்படவில்லை என்ற யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அனைத்து சமூகங்களுக்கும் பொதுவான ஒரு தீர்வுத்திட்டத்தை முன்கொண்டு செல்ல ஜனாதிபதி முன்வர வேண்டும். குறுகிய அரசியல் இலாபங்களுக்காக அல்லாமல், தேசத்தின் நலனை முன்னிருத்தி அவர் இந்த முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும் என்பதே அனைவரதும் எதிர்பார்ப்பாகும்.

02. அகதிகள் மீள் குடியேற்றம்

தற்காலிக முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ள அகதிகள் எதிர் நோக்கி வரும் துயரங்கள் அவசரமாக தீர்க்கப்பட வேண்டும். கூடிய சீக்கிரத்தில் அவர்கள் தமது சொந்த இடங்களில் மீள்குடியேற்றப்பட வேண்டும். அடிப்படை வசதிகள் செய்து கொடுக்கப்பட்டு மற்றப் பகுதி மக்களோடு சமமாக வாழும் ஒரு சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும். புலிகளால் வெளியேற்றப்பட்டு புத்தளத்தில் அகதி முகாம்களில் கடந்த பத்தொன்பது வருடங்களாக வாழ்ந்து வரும் வட பகுதி முஸ்லிம்களையும் இந்த இடத்தில் மறந்து விட முடியாது.

3.அபிவிருத்தி

ஜனாதிபதிக்கு இம்முறை வாக்களித்தவர்கள் அவர் மீது கொண்ட தனிப்பட்ட அன்பினால் வாக்களிக்கவில்லை. உயர்ந்து செல்லும் வாழ்க்கைச்செலவு போன்றவற்றுக்கு மத்தியிலும் ஜனாதிபதிக்கு தமது ஆணையை வழங்கிய காரணம், மூன்று தசாப்த சிவில் யுத்தம் காரணமாக தடைப்பட்டிருந்த நாட்டின் அபிவிருத்தியை முன் கொண்டு செல்வார் என்ற நம்பிக்கை காரணமாகவே..! யுத்தம் நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து அனைத்து சமூகங்கள் மத்தியிலும் ஒரு புது நம்பிக்கை துளிர்த்தது. இலங்கை என்றாலே காரித்துப்பிக் கொண்டிருந்த ஒரு நிலை மாறி, நாடு முன்னேற்றப்பாதையில் செல்லும் என்ற நம்பிக்கை உருவானது.

இந்த நம்பிக்கை சிதறடிக்கப்படக் கூடாது. ஜனாதிபதி தான் வாக்களித்தது போல் ஒரு "வளமான எதிர்காலத்தை" உருவாக்க வேண்டும்.

4. அரசியல் யாப்புச்சீராக்கம்

எந்தவொரு நாட்டினதும் ஜனநாயக விழுமியங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமானால் அந்த நாட்டின் தலைவர் மக்களுக்கு பதில் சொல்பவராக இருக்க வேண்டும். எமது நாட்டின் அரசியல் யாப்பில் ஜனாதிபதிக்கு மிகக் கூடிய அதிகாரங்கள் இருப்பதாக பரவலான குற்றச்சாட்டு இருக்கும் நிலையிலும், யாப்பை மாற்றுவது மாறி மாறி வந்த எந்தவொரு அரசாலும் சாதிக்க முடியாமல் போன ஒரு நிலையிலும், யுத்தத்தை நிறைவுக்குக் கொண்டுவந்ததன் மூலம் முன்னைய தலைவர்கள் சாதிக்க இயலாமல் இருந்த ஒரு அம்சத்தை சாதித்தது போல், இன்னாட்டில் தொடர்ந்தும் ஒரு ஜனநாயகக்கலாசாரம் நிலவுவதற்காக வேண்டி அரசியல் யாப்பை சீர்திருத்தும் பணியையும் செய்ய வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பாகும்.

5. சகவாழ்வு

இலங்கை அதன் தொண்மையான வரலாற்றில் மதங்கள், இனங்களிடையான நல்லிணக்கமும், சகவாழ்வும் பெருமளவில் பேணப்பட்டு வந்துள்ளது. கண்டி அரச சபை இதற்கு சிறந்த எடுத்துக் காட்டாகும். துரதிஷ்டவசமாக அண்மைக்காலமாக அரசின் செயல்பாடுகளில் மூக்கை நுழைத்துக் கொண்டுள்ள இனவாத சக்திகள் மீண்டும் ஒரு முறை இந்த தொண்மையான வரலாற்று பாரம்பரியத்துக்கு இலுக்கை ஏற்படுத்தி விடாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதில் மீண்டும் பதவி ஏற்கும் ஜனாதிபதியின் கைகளில் பாரிய பங்கிருக்கிறது. இதனை உணர்ந்து ஜனாதிபதி செயல்பட வேண்டும் என மக்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

6. ஊடகத்துறை, நீதித் துறை என்பவற்றின் சுதந்திரமான செயல்பாடு.

அண்மைக்காலமாக இலங்கையின் ஊடகத்துறை சுதந்திரம், நீதித்துறை சுதந்திரம் என்பன குறித்து சர்வதேச அளவில் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன. இந்த இரண்டு துறைகளும் அரசியல் தலையீடின்றி சுதந்திரமாக இயங்குவது ஒரு நாட்டு ஜனநாயகத்தின் நீட்சிக்கு மிகவும் இன்றிமையாதது.

யுத்தத்தின் நிறைவோடு ஜனநாயக விழுமியங்களை மதிக்கும் ஒரு தேசத்தை கட்டியெழுப்ப வேண்டி இருக்கிறது. அதில் முதல் அடி இந்த இரண்டு துறைகளிலும் ஏற்படுத்த வேண்டிய மறுசீராக்கங்களும், இவை இரண்டு துறைகளும் சுதந்திரமாக இயங்குவதை உறுதி செய்தலுமாகும்.

7.வியாபார, விவசாய சமூகங்களின் உரிமைகளை பாதுகாத்தலும், வெளிநாட்டு முதலீடுகளை வரவழைக்கும் அளவுக்கு நாட்டின் அரசியல் கொள்கையை கவர்ச்சிகரமாக மாற்றுதல்.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதார அபிவிருத்தியில் விவசாயிகளினதும், வியாபாரிகளினதும் பங்கு அளப்பறியது. இந்த இரண்டு சமூகங்களும் சிறப்பாக செயல்படுவதற்கான ஒரு சூழல் உருவாக்கப்பட்டாலே ஒழிய, ஒரு நாட்டால் பொருளாதார அபிவிருத்தி காண்பது சாத்தியமில்லை. அதேபோல், வெளிநாட்டு முதலீடுகளைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கும் வியாபார, உற்பத்தி முயற்சிகளுக்கு சாதகமான ஒரு சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

இவை எல்லாம் மீண்டும் தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஜனாதிபதியின் முன்னுள்ள பணிகள். இவை அனைத்தும் இதயசுத்தியோடு செய்யப்பட வேண்டிய வேண்டிய பணிகள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இதை மஹிந்த செய்தால், அவர் தனக்கு ஏற்படுத்தி விட்டிருக்கும் ஒரு "மகத்தான தலைவர்" “சிறந்த ஆழுமை" என்ற பிரக்ஞையை இது மேலும் அதிகரிக்கும் என்பது மட்டுமல்ல, உண்மையிலேயே மஹிந்தவை இந்நாடு ஒரு சிறந்த தலைவராக எதிர்காலத்தில் கொண்டாடும். இல்லாத பட்சத்தில் கால ஓட்டத்தில் அவரும் பத்தோடு, பதினொன்றாக மறக்கப்பட்டுப் போவார்.

மஹிந்த ஒரு மகத்தான தலைவரா? காலம்தான் அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

இலங்கை ஜனாதிபதித் தேர்தல்: எதிர்வு கூறல்கள் பொய்த்துப் போனதா?

2010-01-27T10:14:00.001+05:30

தேர்தலுக்கு முந்தைய நாள் பதிவொன்றில் பொன்சேகாதான் ஜனாதிபதியாவார் எனறு குறிப்பிட்டிருந்தேன். பொன்சேகா வெற்றி பெறுவார் என்றுதான் பரவலாக எதிர் பார்க்கப்பட்டது. பரவலான எதிர்வுகூறல்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.

இந்த எதிர்வு கூறல்கள் அனைத்தையும் பொய்யாக்கிக் கொண்டு இலஙகை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றியின் பக்கம் விரைந்து கொண்டிருக்கிறார் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ.

இதுவரை வெளிவந்த தேர்தல் முடிவுகளின் படி அவர்தான் முன்னணியில் நிற்கிறார். இன்னும் முழுமையாக முடிவுகள் அறிவித்து முடியா விட்டாலும், அறிவிக்கப்பட்டுள்ள முடிவுகளின் படி, அதிக வாக்கு வித்தியாசத்தில் முன்னணியில் நிற்பது மஹிந்ததான். அனேகமாக மற்ற தொகுதிகளில் பொன்சேகா வெற்றி பெற்றாலும் கூட, ஒட்டுமொத்த தேர்தல் முடிவுகளில் மாற்றம் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு இல்லை என்றே தோன்றுகிறது.

எனவே, அடுத்த ஆறாண்டுகால இலங்கையின் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷதான். நமக்கெல்லாம் வளமான எதிர்காலம்தான் (සුබ අනාගතයක්) கிடைக்கும்: "நம்பிக்கைகுறிய மாற்றம்" (විෂ්වාසනීය වෙනසක්) உருவாகாது.

எதிர்வுகூறல்களுக்கு என்ன நடந்தது? மஹிந்தவின் செல்வாக்கு குறைந்து விட்டது என்று நாம் கருதியது பிழையா? இவ்வாறு சில கேள்விகள் எழுவது நியாமானதுதான்.

உண்மையில், மஹிந்த தனக்கு உருவாக்கியிருந்த உயர்ந்த பிம்பபத்தை இழந்துவிட்டார் என்று சொல்லப்பட்டு வந்ததை தேர்தல் முடிவுகள் பொய்யாக்கி விட்டன. இன்னும் அவருக்கு ஆதரவு இருக்கிறது என்தையே தேர்தல் முடிவுகள் சொல்கின்றன.

பொன்சேகா முன்வைத்த 'நம்பிக்கைதரும் மாற்றத்தை' சிறுபான்மை மக்களும், சிங்கள மேல்தட்டு மக்களும், பிரதான நகர்களில் வாழ்பவர்களும் ஆசித்தார்கள். ஆனால், அரச சேவை செய்வோர், விவசாயிகள், சிங்கள அடித்தட்டு மக்கள் மத்தியிலும், மஹிந்தவின் பிம்பம் அப்படியே இருந்தது. இந்த அம்சம் பிரதான நீரோட்ட மீடியாக்களாலோ, பொன்சேகா தரப்பாலோ சரிவர அடையாளம் காணப்பட்டிருக்கவில்லை.

உண்மையைச் சொல்வதானால், சிங்கள மக்கள் மத்தியில் தனக்குரிய பலமான ஆதரவை திரட்ட பொன்சேகா தவறி விட்டார் என்றே சொல்லலாம்.

குறிப்பாக, மஹிந்த தனது கவர்ச்சியான பேச்சு, மக்களைக் கவறும் விதத்திலான செயல்பாடுகள், யுத்த வெற்றி, அபிவிருத்தி குறித்த நம்பிக்கைகளை ஏற்படுத்தியமை காரணமாக சிங்கள மக்கள் மனதில் ஆழமான பதிவை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார். அவரது முகத்தை பார்க்கவே அலைமோதும் கூட்டத்திடம், அவருக்கு எதிரான ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்கள் எடுபடவில்லை என்பதோடு, குடும்ப ஆட்சி குறித்து எழுப்பப்பட்டு வரும் குரல்களும் எடுபடவில்லை என்பது ஆச்சர்யமானதல்ல.

இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால், அடிமட்ட சிங்கள மக்கள் ஆட்சி மாற்றம் ஒனறை விரும்பவில்லை. குறிப்பாக பொன்சேகா ஐ.தே.கட்சியோடு சேர்ந்து நாட்டை பிரிவனைக்குட்படுத்தப் போவதாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பிரசாரங்களும், நாட்டில் ஒரு இராணுவப் புரட்சி ஏற்படும் என்ற குற்றச்சாட்டும், நாட்டின் இறைமைக்கு அச்சுருத்தல் வரும் என்ற பயமுறுத்தல்களும் மக்களால் அப்படியே நம்பப்பட்டுள்ளமையையே இது காட்டுகிறது.

யுத்த வெற்றியைத் தொடர்ந்து தூண்டப்பட்ட தீவிர தேசியவாத உணர்வுகளின் விளைவாகவும் இதனைக் கருதலாம்.அதேபோல், அரச சேவையில் இருப்பவர்களைப் பொறுத்தரை தனியார் மயமாக்கள் குறித்த அச்சம் அரசுக்கு வாக்களிக்கத் தூண்டியிருக்க முடியும். இந்த அம்சங்களுக்கு முன் வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரிப்பு கூட இரண்டாம் பட்சமாகவே கருதப்பட்டுள்ளது என்று தெளிவாகவே தெரிகிறது.

எவ்வாறாயினும், நண்பகலளவில் முடிவுகள் முழுமையாக வெளியாகி முடியும் வரை எந்த முடிவையும் எடுக்க முடியாது என்பதே உணமை.

NewsView- பதிமூன்றாவது இதழ்

2010-01-25T23:50:00.000+05:30

நிவ்ஸ் வீவ் பத்திரிகையின் பதுமூன்றாவது இதழ் புதுப்பொழிவுடன் வெளிவந்துள்ளது. இந்த இதழை வெளியிடும் நிகழ்வும் ஒரு வருடப்பூர்த்தியை குறிக்கும் நிகழ்வாக அக்குறனை அஸ்ஹர் கல்லூரி பிரதான மண்டபத்தில் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இடம் பெற்றது.

எதிர்பார்க்கப்பட்டது போலவே இந்தப் பத்திரிகை அக்குறணைப் பிரதேசத்துக்கான பத்திரிகையாக அல்லாமல் கண்டி மாவட்டத்துக்கான பத்திரிகையாக நிவ்ஸ் வீவ் நிர்வாகம் அறிவித்துள்ளது.

பன்னிரெண்டாவது இதழ் வரை மிகவும் சரியாக உரிய காலத்துக்கு வெளிவந்து கொண்டிருந்த நிவ்ஸ் வீவ், பதிமூன்றாவது இதழை வெளியிட சிறிது காலதாமதமானாலும், இடைப்பட்ட காலத்தில் நிறைய உள்ளகச் சீராக்கங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில்தான நிவ்ஸ் சட்டத்தின் கீழ் ஒரு பத்திரிகையாக தன்னைப் பதி செய்து கொண்டது. தனது பிரதேச வீச்சை அதிகரிப்பதற்கு வேண்டிய அடிக்கட்டுமான வேலைகளில் இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் செய்தது.

பத்திரிகையின் உள்ளடக்கங்களும் ஒரு பிராந்தியப் பத்திரிகையின் தேவைக்கு ஏற்றபடி மாற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

பிராந்திய ரீதியான ஒரு ஊடகத்தின் தேவையை ஆசிரியர் தலையங்கம் தெளிவாகவே முன்வைக்கிறது. தேசிய பத்திரிகையில் பிராந்திய ரீதியில் முக்கியமான செய்திகளை தேசிய பத்திரிககளால் முக்கியத்துவப் படுத்த முடியாமல் இருப்பதனை விளக்கும் ஆசிரியர் தலையங்கம், ஒரு பிராந்திய ஊடகத்தின் தேவையை அழுத்திப்பேசுகிறது.

“மத்திய மாகாண முஸ்லிம்களின் கல்வி: ஒரு நோக்கு" என்ற கலாநிதி எம்.எஸ்.எம். அனஸின் கட்டுரை மத்திய மாகாணத்தில் முஸ்லிம்களின் கல்வி நிலை குறித்து சில ஆய்வுகளை செய்ய முனைகிறது.

மத்திய மாகாண Chamber of Commerce உப தலைவர் ஸைனுல் ஆபிதீனின் நேர்காணலில் இந்தப் பிராந்தியத்தில் வர்த்தக ரீதியான முயற்சிகளை முன்கொண்டு செல்லலாம்; Chambers of Commerce இடமிருந்து அதற்கு வேண்டிய எத்தகைய உதவிகள் பெற்றுக்கொள்ளப்படலாம் என்பது குறித்து விளக்கமளிக்கிறார்.

இவ்வளவு காலம் அக்குறனையில் இருந்த ஆளுமைகளை மட்டும் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டிருந்த "நினைவுகள்" பகுதியில், இம்முறை கண்டியில் பிறந்த அறிஞர் சித்தி லெப்பை குறித்த எனது ஆக்கம் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளது.

“ஐடியா அபூசாலி" பகுதி இதுவரை காலம் அப்பட்டமான அக்குறனை மொழி வழக்கில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த பகுதி. தற்போது கண்டி மாவட்டத்திற்கு பொதுவான ஒரு மொழிநடைக்கு மாறியிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

பத்திரிகையின் முகப்புப் பக்கத்தில் இரண்டு சாதனைகள் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளன. முதலாவது செங்கல் சுடும் இயந்திரம் ஒன்றை உருவாக்கியுள்ள அக்குறனை சேர்ந்த ரைசான் என்பவர் பற்றிய குறிப்பு. மற்றையது மத்திய மாகாண வியாபார மற்றும் கைத்தொழில் ஊக்குவிப்பு திணைக்களத்தினால நடாத்தப்படும் நடுத்தர உற்பத்தித் துறைக்கான விருதை மடவளை Haira Farms உரிமையாளர் U.M. Fazil பெற்றுக்கொண்டதை சித்தரிக்கும் புகைப்படம். இந்த இரண்டு செய்திகளும் பிராந்திய ரீதியான இரண்டு சாதனைகளை வெளிக்கொணர்கின்றன.

Person of The Month பகுதியை இலங்கை மின்சார சபை முன்னால் பணிப்பாளர் S.A.C.M. Zubair உம், Personal Profile எனப்படும் இளம் சாதனையாளர்களை வெளிக்கொணரும் பகுதியை அன்பாஸ் அன்ஸாரும் அலங்கரிக்கின்றனர். அன்பாஸ் அன்சார் ACCA சர்வதேச ரீதியான பரீட்சையில் உலகளவில் முதலிடத்தை பெற்றதாக செய்தி சொல்கிறது.

பாடசாலை அறிமுகப்பகுதியில் இம்முறையும் அக்குறனை சேர்ந்த ஒரு பாடசாலை- சாஹிரா கல்லூரி- இடம் பெறாமல் இருந்திருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும் என்று ஒரு பிராந்தியப் பத்திரிகை என்ற உணர்வோடு வாசிக்கும் போது எண்ணத்தோன்றியது.

மாணவர் பகுதியில் இடம் பெற்றுள்ள சப்ரின் மஹ்ரூபின் 'பனி மூட்டம்' என்ற தொடர் கதையையும் பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது. அதன் ஆரம்பமே அமர்க்களமாக இருக்கிறது. இத்தகைய இளம் இலக்கியவாதிகளை எமது சமூகம் சரியாக வழிகாட்ட வேண்டும்.

ஒரு பிராந்தியப் பத்திரிகையாக வெற்றி பெறுவதற்கு நியூஸ் வீவ் இன்னும் சிறிது தூரம் பயணிக்க வேண்டி இருப்பதாகவே தெரிகிறது.

குறிப்பாக முழுப் பிராந்திய மக்களினதும் ஆதரவு மிகவும் முக்கியமானது. வாசகர்கள் என்றிருந்து விடுவது போதுமானதல்ல. தமது பிரதேச செய்திகளை தெரியப்படுத்துதல், தமது பிரதேச செய்திகளை சிறப்பாக எழுதுதல், மற்றும் விளம்பரங்களை வழங்குதல் என்பன மிகவும் முக்கியமானதாகும்.

ஒரு பத்திரிகையின் உருவாக்கத்திலும், அது தொடர்ந்தேச்சையாக நிலைத்திருப்பதிலும் உள்ள சிரமங்களை புரிந்து கொண்டால், நிவ்ஸ் வீவின் பணியின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். அதே போல், நிவ்ஸ் வீவ் நிர்வாகம் எதிர் கொள்ளும் சவால்களையும் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

அந்தக் கடின உழைப்பும், வியர்வையும் வீணாகாமல் இருப்பது, நிவ்ஸ் வீவை ஒரு பிராந்தியப் பத்திரிகையாக மாற்றுவதில் எம்மாலான சகல ஒத்துழைப்புகளையும் வழங்குவதில்தான் தங்கியுள்ளது.

கடைசியாக எனது இரண்டு பணிவான கருத்துக்களை சொல்லலாம்.

முதலாவது, இங்கு பிராந்தியம் குறித்து அதிகம் கதைப்பது பிரதேச வாத உணர்வுகளை எந்த விதத்திலும் தூண்டி விடக்கூடாது. பிரச்சினைகள் வெளிக்கொணரப்படும் நோக்கமே அல்லாமல், மற்றப்படி நாம் தேசிய நீரோட்டத்தில் இருந்து எம்மை பிரதேச ரீதியாக முடங்கி விடுவதற்கு இது வழி செய்து விடக்கூடாது.

பிரதேச ரீதியாக வடக்கு கிழக்கு முஸ்லிம்களில் இருந்து எம்மை கூறு போட முனையும் எந்த சக்திக்கும் இது இடம் அமைத்து விடவும் கூடாது. அவர்களை விட நாமோ, எம்மை விட அவர்களோ சிறந்தவர்கள் அல்ல: ஒருவருக்கொருவர் பரஸ்பரம் உதவிகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டியவர்கள் என்ற உணர்வு வளர்க்கப்பட வேண்டும். மற்ற சமூகங்கள் விடயத்திலும், தேசியப் பிரச்சினைகள் விடயத்திலும் இந்த உணர்வுதான் வளர்க்கப்பட வேண்டும்.

இரண்டாவது அம்சம், மேலே சொன்ன அம்சம் ஏற்பட்டு விடாமல் இருக்க மேற்கொள்ள முடியுமானதோர் அம்சம். மீள் பார்வை ஆசிரியர் ரவூஃப் ஸெய்ன் தனது வாழ்த்துச் செய்தியில் குறிப்பிட்டிருந்தது போல், தேசிய ரீதியான, சர்வதேச ரீதியான முக்கியமான அம்சங்களுக்கு ஒரு இடத்தை வழங்க வேண்டும். குறைந்த பட்சம் ஒரு பக்கத்தையாவது இவற்றுக்கு வழங்கலாம்.

இலங்கையின் தேசிய நாளிதழ்கள் மலையக தோட்டத்தொழிலாளர்கள் அனுபவிக்கும் துயர்கள் குறித்து பேசுவதற்கு சில பகுதிகளை ஒதுக்கியுள்ளன. முஸ்லிம்களால் நடத்தப்படும் "எங்கள் தேசம்" பத்திரிகை கூட 'குறிஞ்சிக்கேணி' என்ற பகுதியை மலையகத் தொழிளாலர்களின் பிரச்சினைகளை அலசுவதற்காக ஒதுக்கியுள்ளது. தேசிய பத்திரிகைகளே பிரதேச செய்திகளுக்கு இந்தளவு முக்கியத்துவம் வழங்கும் பொழுது, நிவ்ஸ் வீவ் தேசிய, சர்வதேச செய்திகளை உள்ளடக்கி வருவது அதன் தரத்தை அதிகரிக்குமே அன்றி, தனித்துவத்தைக் குறைத்து விடாது.

இறுதியாக, நிவ்ஸ் வீவ் நிறைய சாதிக்க வேண்டும் என்பதுதான் எனது பிரார்தனை, எதிர்பார்ப்பு, அவா எல்லாமே..! அதுவே உங்கள் பிரார்த்தனையாகவும் இருக்கட்டும்.

(கீழே உள்ள புகைப்படங்கள் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இடம் பெற்ற நிவ்ஸ் வீவ் பத்திரிகையின் ஒரு வருடப் பூர்த்தி விழாவின் முக்கியமான கட்டங்கள்).

பொன்சேகா ஜனாதிபதியாகிறார் ...

2010-01-25T21:03:00.001+05:30

விடிந்தால் தேர்தல்.

முடிவுகள் நாளை மறுநாள் வெளியாகும். முடிவுகள் எப்படி அமையப் போகின்றன? கடைசி நேர தேர்தல் குறித்த பதிவு இது.

“சிறிய வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் சரத் பொன்சேகா இலங்கை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்". இருபத்தி ஏழாம் திகதி நண்பகலுக்குள் இப்படி ஒரு அறிவிப்பு வருமா?

இப்படியான ஒரு முடிவு வெளிவந்து விடுமோ என்று மஹிந்த தரப்பு அச்சம் கொண்டிருப்பது போல் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. சுதந்திரத்திற்குப் பிற்பட்ட இலங்கையின் வரலாற்றில் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவு கட்டுக்கடங்காத தேர்தல் வன்முறைகள் இடம் பெறுவதும், அரச தரப்பால் உபயோகப்படுத்தப்படும் மிக மலிவான பிரசார உத்திகளும் இதனை தெளிவாகவே படம் பிடித்துக்காட்டுகின்றன.

மிக இலகுவான வெற்றியை எதிர்பார்த்து குறித்த காலத்திற்கு முன்பே தேர்தலுக்கு வந்த மஹிந்வை, எதிர்கட்சிகளின் காய்நகர்த்தல்கள் செம குழப்பு குழப்பி விட்டதாகவே தெரிகிறது. தேர்தலுக்கு முன்பே மஹிந்தவின் பலத்தை எதிர்க்கட்சிகள் சரியாக எடை போட்டிருந்தன. ஆனால், எதிர்க்கட்சிகளின் பலம் மஹிந்தவுக்குத் தெரியாது. அவர் மிகவும் சாதாரணமாகத்தான் அவற்றை எடை போட்டிருந்தார். மாகாண சபைத்தேர்தல்களில் அடித்த அடியில் இன்னும் ஒரு இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு அவை எழுந்திருக்காது என்று அவர் கணக்குப் போட்டிருந்திருக்கலாம்.

அதைப் பொய்யாக்கி விட்டது எதிர்கட்சிகளின் விவேகமான காய் நகர்த்தல்கள்.

வெற்றி தோல்வியை மட்டும் தீர்மானிக்கப் போவது மட்டுமல்ல இந்த தேர்தல் செய்யப்போவது. அநேகமாக பிரதான வேட்பளர்கள் இருவரில் யார் இந்த நாட்டில் தொடர்ந்தும் இருப்பது? யார் வெளியேறுவது? என்பதையும் தேர்தல் முடிவுகள் தீர்மானிக்கும் .

பெருமளவில் பொன்சேகா வெற்றி பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் தற்போது தெரியத்துவங்கியுள்ளன. அனேகமாக இருபத்தி ஏழாம் திகதி நண்பகலுக்குள், இந்த முன்னறிவிப்பு சரியானதா என்பது தெரிந்து விடும். இந்த எதிர்பாராத அரசியல் களநிலை மாற்றத்தின் யதார்த்தத்தை ஜீரணிப்பது மஹிந்த குழுமத்துக்கு அவ்வளவு சுலபமாக இல்லை.

எனவேதான், எதைச்செய்தாலும் பரவாயில்லை, எப்படியாவது எவன் தலையை அடகு வைத்தாவது இந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்றுவிட வேண்டும் என்று மஹிந்த குழுமம் கண்டிப்பாக இருக்கிறது.

குடும்ப ஆட்சி குறித்தும், மஹிந்தவின் ஆட்சிக்காலத்தில் இடம் பெற்றதாகக் கூறப்படும் ஊழல்கள் குறித்தும் எழுப்பப்பட்டு வருகின்ற குரல்களை சமாளிப்பது அவ்வளவு சுலபமானதாக இல்லை அரசு தரப்புக்கு. மஹிந்த தன்னைப் பற்றி உருவாக்கி விட்டிருந்த பிரம்மாண்டமான பிம்பத்தை முழுமையாக தகர்த்து விடக்கூடிய குரல்கள் இவை.

யுத்த வெற்றியோடு அமுங்கிப்போயிருந்த மஹிந்தவுக்கு எதிரான உணர்வலைகள், தற்போது புது உத்வேகத்தோடு ஓங்கி ஒலிக்கத்துவங்கியுள்ளன. தான் குறித்த பிம்பத்தை பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கி விட்டு, அதை முற்றிலும் சிதைக்கும் விதத்தில் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டு வருவது மஹிந்தவை பெரும் தர்ம சங்கடத்திக்குள்ளாக்கி விட்டது. இதனை சகித்துக்கொள்ள இயலாமல்தான், சில தினங்களுக்கு முன் மஹிந்த ஊடகவியளாலர் சந்திப்பொன்றில், ஊடகவியளாலர்கள் மேல் சீறி விழுந்தார்.

பொதுவாகப் பார்க்கும் இடத்து, வாக்களிப்புகள் நீதியாக நடந்தால், பொன்சேகா வெற்றி பெறுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் பிரகாசமாகவிருப்பதாகவே தெரிகிறது. பல்வேறு இணையதள கணிப்பீடுகளும், பொதுவான அவதானிப்புகளும் இதனையே சொல்லிக்கொண்டுள்ளன.

Face Book இல் இருக்கும் Fans அடிப்படையில் பொன்சேகாவே முன்னணியில் நிற்கிறார். அதேபோல், Muslim Guardian இணையதளம் மேற்கொண்ட கருத்துக் கணிப்பில் 69.4% ஆனோர் தமது வாக்கு பொன்சேகாவுக்கே எனத்தெரிவித்துள்ளனர். 23.3% ஆனோரே தாம் மஹிந்தாவுக்கு வாகளிப்பதாக தெரிவித்துள்ளனர். மொத்தமாக வாக்களித்தோர் தொகை 692 பேர்.

நமது யாத்திரிகன் வலைப்பூ நடாத்திய கருத்துக் கணிப்பிலும் இதே போன்ற ஒரு முடிவே கிடைத்தது. அதில் 64% ஆனோர் சிறுபான்மை மக்கள் பொன்சேகாவுக்கே வாக்களிக்க வேண்டும் எனத் தெரிவித்தனர். வெறும் 16% வீதம் பேரே மஹிந்தவுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளனர். மிகுதி 20% ஆனோரும் தமக்கு எந்த முடிவை எடுப்பது என்று தெரியவில்லை எனத்தெரிவித்துள்ளனர்.

சிங்கள வாக்காளர்களில் ஒரு கணிசமான தொகையினரும், பெரும்பான்மையான முஸ்லிம், தமிழ் வாக்காளர்களும் நாளை பொன்சேகாவுக்கு வாக்களிப்பார்கள் என்றே சொல்லலாம்.

காரணம் தமிழர்கள் எப்படியும் மஹிந்தவுக்கு வாக்களிக்கப் போவதில்லை. யுத்தத்தின் வடுவும், அகதி முகாம்களில் தமிழ் அகதிகள் எதிர் கொள்ளும் பிரச்சினைகளும் தமிழ் மக்களை ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தை பெரும்பாலும் ஆசிக்க வைத்திருக்கிறது. அவர்களை பொறுத்த வரை மஹிந்த ஒரு ராஜாவோ, கடவுளோ அல்ல.

யுத்த வெற்றியை உரிமை கேட்டு பொன்சேகாவின் அரசியல் பிரவேசம், மஹிந்த குடும்பத்திற்கு எதிரான ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்கள், அனைத்தையும் தாண்டி உயர்ந்து செல்லும் வாழ்க்கைச் செலவு என அனைத்தும் சேர்ந்து மஹிந்தவின் பிம்பத்தை பெருமளவில் தகர்த்து விட்டதோடு, சிங்கள வாக்காளர்களை கணிசமான அளவு மஹிந்தவிடம் இருந்து திசை திருப்பியுள்ளது. முன்னைய ஆக்கமொன்றில் நான் சொல்லியிருந்தது போல், பொன்சேகாதான் சிங்கள இளைய தலைமுறையினரிடத்தில் ஹீரோவாக இருக்கிறார்: மஹிந்தவல்ல.

நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துச் செல்லும் மஹிந்த குடும்பத்தினரின் அதிகாரங்களும் மக்களிடத்தில் பீதியை விழைவித்துள்ளது.

முஸ்லிம்களைப் பொறுத்த வரை, ஆரம்பத்தில் மஹிந்தவிற்கு சார்பான ஒரு நிலை இருப்பது போல் தென்பட்டாலும் தற்போது நிலைமை மாறி விட்டதாகவே தெரிகிறது. குறிப்பாக வியாபார சமூகம் எதிர் கொள்ளும் சவால்களே இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

இந்த அரசு முக்கிய வியாபாரங்களை மஹிந்த 'குழுமத்திற்கு' கீழ் கொண்டு வருவதற்கு முயற்சி செய்வதாக ஒரு குற்றச்சாட்டு உண்டு. இதன் உண்மைத்தன்மை எப்படி இருந்தாலும், இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு அடிப்படை இல்லாமல் இல்லை. அதே போல், இறக்குமதி வியாபாரம் செய்யும் சிறுபான்மை வியாபாரிகள் திட்டமிட்டு நசுக்கப்படுவதாக ஒரு கருத்தும் இருக்கிறது.

தற்போது அடிக்கடி சிறிய வியாபார நிலையங்களுக்குக் கூட Income Tax அதிகாரிகள் வருகிறார்கள் என்பது மற்றொரு குற்றச்சாட்டு. அத்தோடு மாடருத்தல், பள்ளைகளில் பாங்கு சொல்லுதல் உள்ளிட்ட அம்சங்களில் இடைப்பட்ட காலத்தில் இடம் பெற்ற சில அசம்பாவிதங்கள் காரணமாக ஏற்பட்ட மனக்குறைகளும் ஆழமாக உள்ளன. இடைக்காலத்தில் இடம் பெற்ற பிரபல வியாபரப்புள்ளிகள் கடத்தலகளோடும், வெள்ளை வேன் கலாசாரத்தோடும் மஹிந்த அரசுக்கு ஒரு மறைமுகத்தொடர்பு இருக்கிறது என்ற ஒரு கருத்தும் சமூகத்தில் இருக்கிறது. இவை எல்லாம் உண்மையா, பொய்யா என்பதைத் தாண்டி சமூகத்தில் இருக்கின்ற கருத்துக்கள்.

சிறுபான்மையினரை மஹிந்தவுக்கு வாக்களிக்க முடியாத படி செய்யும் இன்னொரு அம்சம், மஹிந்த அரசின் இனவாதப் பங்காளிக் கட்சிகளின் சில செயல்பாடுகள். ஜனாதிபதி பகிரங்கமாக கூட்டங்களில் தெரிவிக்கும் கருத்துக்களுக்கு முற்றிலும் விரோதமான கருத்துக்களை இவர்கள் பகிரங்கமாக தெரிவித்து வருகின்றனர்.

அனைத்தும் சேர்ந்து பெரும்பானமையான மக்கள் ஆட்சி மாற்றம் ஒன்றை ஆதரிக்கும் ஒரு சூழல் உருவாகி இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

இவற்றில் சில குற்றச்சாட்டுக்கள் பொன்சேகா கூட்டுக்கும் பொருந்தினாலும் அது பெரிதாக எடுபடுவதாக இல்லை. உதாரணமாக, இனவாதம் பேசுவதில் ஹெல உறுபயவுக்கு எந்த விதத்திலும் சலைத்ததல்ல மக்கள் விடுதலை முன்னணி. ஐ.தே.கா வின் பலமான தனியார் துறை பிரச்சார எந்திரம் மிக சாணக்கியமாக தனது பிரசாரத்தை கொண்டு சென்றது போல் அரச எந்திரத்தால் இயலவில்லை. அதனால் அத்தகைய அம்சங்கள் சமூகத்தில் எடுபடவில்லை. அதனால் மலிவான பிரசார உத்திகளை அரசு கைகொள்ள வேண்டி ஏற்பட்டது.

தேர்தல் நியாயமாக இடம் பெற்றால் பொன்சேகா வெற்றி பெறுவார் என்றே தெரிகிறது. போகிற போக்கில் நாளை இரவோடு இரவாக மஹிந்த குடும்பம் நாட்டை விட்டு வெளியேரினாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கு இல்லை.

இவை எல்லாம் என் அவதானிப்புகள் மட்டுமே! இவை சரியா, பிழையா என்பதை அடுத்த நாற்பத்தெட்டு மணி நேர தேர்தல் முடிவுகள் சொல்லும்.

எது எப்படியோ, நாட்டுக்கு மிகவும் பொறுத்தமான ஒருவர் நாட்டுக்கு தலைவராக வரவேண்டும் என்பதே அனைவரதும் பிரார்த்தனை. அது பொன்சேகா, மஹிந்த யாருடைய உருவத்தில் வந்தாலும் பிரச்சினை இல்லை.

பிரான்ஸ்: மதச்சகிப்புத் தன்மை குறைந்து செல்கிறதா?

2010-01-22T11:06:00.003+05:30

பிரான்ஸ் அந்நாட்டில் முஸ்லிம் பெண்கள் முகத்தை மூடி ஆடை அணிவதை விரைவில் தடைசெய்ய இருக்கிறது.

ஆழும் UMP கட்சியின் பாராளுமன்றத் தலைவர் Jean-François Copé சில தினங்களுக்கு முன் ஒரு சட்ட வரைபை சமர்ப்பித்திருந்தார். “மற்றவர் பார்க்கும் வண்ணம் பொது இடங்களிலும், பாதைகளிலும், எந்த ஆடையையோ அல்லது ஆபரணத்தையோ முகத்தை மறைக்கும் வண்ணம் எவறும் அணிய முடியாது" என இந்த சட்ட வரைபு சொல்கின்றது. இந்த அம்சத்தை எதிர்வரும் பிராந்தியத் தேர்தல்கள் முடிந்த பிறகு மார்ச் மாதத்தில் பாராளுமன்றம் விவாதிக்கும் என எதிர்பார்க்கப் படுகிறது.

கடந்த ஆண்டு கவனத்தை ஈர்க்கக்கூடிய ஹிஜாப் உட்பட எல்லா வகையான மத சின்னங்களையும் அரச பாடசாலைகளிலும், அரச நிறுவனங்களிலும் தடை செய்தது பிரான்ஸ். தற்போது எந்த ஒரு பொது இடத்திலும் முகத்தை மூடி ஆடை அணிவதை தடை செய்யும் ஒரு சட்டத்தை விரைவில் அமுல் படுத்துவதற்கு இருக்கிறது. இந்த சட்டம் அமுலுக்கு வந்தால், சட்டத்தை மீறி அணிபவர்கள் 750£ வரை தண்டம் செலுத்த வேண்டி ஏற்படலாம்.

இங்கு முக மூடி என்பது ஆப்கான் போன்ற நாடுகளில், முழுமையாக முகத்தை மூடி அணியும் அங்கியல்ல: வலைகுடா நாடுகளில் அணியும், கண்களைத் திறந்து அணியும் முக மூடியையே இது குறிக்கிறது. அந்த ஆடையே பிரான்சில் ஓரளவு வழக்கத்தில் இருக்கிறது.

இதுவும் கூட வெறும் 1900 பேர்தான் அணிகிறார்கள் என கணக்கெடுப்புகள் சொல்கின்றன. சட்ட மூலத்தைக் கொண்டு வரும் அளவுக்கு இது ஒன்றும் பெரிய தொகையல்ல.

இந்த சட்ட மூலத்தை நிறைவேற்ற காரணம் பிரான்ஸின் நூறு வருடம் பழமையான மதச்சார்பற்ற வரலாற்றை பாதுகாப்பது என்று சொல்லப்படுகிறது. மதத் தலைமைகளின் சர்வதிகார ஆட்சியுடனான நீண்ட போராட்டத்தின் கசப்பான அனுபவங்கள் காரணமாக பிரான்ஸ் மிகக் குறைந்த சகிப்புத்தன்மையையே மதத்தின் மேல் காட்டுகின்றது என சில தினங்களுக்கு முன் Economist பத்திரிகை எழுதியிருந்தது.

ஸ்வீஸில் மினாராக்கள் மீதான தடையை அந்நாட்டு அரசு அறிவித்த போது பிரான்ஸ் அதிபர் சர்கோஸி அதை ஆதரித்ததோடு எல்லா நம்பிக்கைப் பிரிவை சார்ந்தவர்களையும் தமது மத அடையாளங்களை தனிப்பட்ட முறையில் வைத்துக் கொள்ளுமாறு வேண்டிக் கொண்டார்.

மேலும் ஹிஜாப் என்பது பெண்களை அடிமைத்துவத்தின் சின்னம் என்றும் சில காலத்திற்கு முன் சர்கோசி தெரிவித்திருந்தார்.

அத்தகைய ஒரு 'அடிமைச்சின்னத்தை' தனது சட்ட மூலத்தின் மூலம் தடை செய்ய பிரான்ஸ் அரசு தயாராகி வருகிறது.

எனினும், ஹிஜாப் விவகாரம் மத நம்பிக்கையை தாண்டிய ஒன்று என்றும், அது ஒரு சமூக சார்ந்த ஆடை என்றும் குரல்கள் ஒலித்த வண்ணம் உள்ளன. 'அடிமைத் தனத்தின்' சின்னமாக பிரான்ஸ் அரசு கருதும் ஹிஜாபோ, அல்லது முகமூடியையோ பெண்கள் விரும்பியே அணிந்து கொள்ள விரும்பினால் அவர்களின் உரிமையில் இது தலையிடுவதாகாதா என்பது மனித உரிமை ஆர்வலர்களின் கவலை.

இந்த ஆடைகள் பொது இடங்களுக்குச் செல்லும் போதே முஸ்லிம் பெண்கள் அணிகிறார்கள். இதனை தனிப்பட்ட முறையில் வைத்துக் கொள்ளச்சொல்வது கேலிக்கூத்தானது.

பெண்கள் ஆடை குறித்த மேற்கின் அளவீடுகளை மற்ற சமூகங்களின் மீது திணிக்க முயலும் ஒரு முயற்சி என்று இது விமர்சிக்கப்படுகிறது.

ஒரு நாடு தன் குடிமக்கள் எவ்வாறு ஆடை அணிய வேண்டும் என்ற உரிமை இருக்கிறது என்று கூறி இலகுவாக பிரச்சினையை புறம் தள்ளிவிட முடியாது. இது சர்வதேச ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மனித உரிமைகளையும், மத உரிமைகளையும் குழி தோண்டிப் புதைக்கும் ஓர் அம்சம்.

பிரான்ஸின் தொடர்ச்சியான இத்தகைய நடவடிக்கைகள், மத சகிப்புத்தன்மை மிகவும் குறைந்த நாடாக அது மாறி வருவதையே காட்டுகிறது. தெளிவாகச் சொன்னால், மீண்டும் ஒரு முறை பிரான்ஸ் தனது ஜனநாயக முக மூடியைத்திறந்து தனது அசிங்கமான நிஜ அடையாளத்தை உலகிற்குக் காட்டப் போகிறது.

பிரான்ஸ் போன்ற ஒரு நாட்டில் கட்டாயத்தின் பேரில் புர்காவை அணிய வேண்டிய அவசியமில்லை. அதைத் தடுக்க சட்டமும் அவசியமில்லை. அது அதன் மதச்சார்பற்ற தன்மைக்குப் பாதகமாக அமையப் போவதும் இல்லை.

உண்மையை சொல்வதாக இருந்தால், வளர்ந்து வரும் இஸ்லாமிய எழுச்சி குறித்த அச்சமே பிரான்ஸ் தலைமைகளை இப்படியெல்லாம் யோசிக்க வைக்கிறது.ஐரோப்பாவில் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் நாடு பிரான்ஸ்தான்.

பொது இடங்களில் குண்டு வைத்துத் தகர்க்கும் பயங்கர வாதக் கலாசாரம், கடந்த மூன்று நூற்றாண்டுகள் பிரான்ஸ் உட்பட காலனித்துவ சக்திகள் உலகளவில் மேற்கொண்ட ஆக்கிரமிப்புக்களினதும், சுரண்டல்களினதும், அதன் விளைவாக உருவான வறுமை, பட்டினி உள்ளிட்ட பிரச்சினைகளினதும், அதன் ஆராத வடுக்களினதும், மத்திய கிழக்கில் ஜனநாயக விரோத ஆட்சியாளர்களை கொழுத்து வளரச் செய்வதினதும் விழைவு. பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட மேற்குலகு அஞ்சுவது இந்தப் பயங்கரவாதக் கலாசாரத்திற்கல்ல.

மிதவாதப் போக்குக் கொண்ட, ஜனநாயக வழிமுறைகளில் நம்பிக்கை கொண்ட அரசியல் இஸ்லாத்தை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துபவர்களை. குறைந்த பட்சம் தனது ஆள்புல எல்லைகுள்ளாவது, இஸ்லாமிய எழுச்சியின் குறைந்த பட்ச அடையாளங்களையும் துடைத்தெறிந்து விட பிரான்ஸ் முற்படுகிறது.

ஹிஜாப் விவகாரம் என்பது பிரான்ஸ் அரசின் எண்ணப்போக்கைப் பிரதிபளிக்கும் ஒரு அடையாளப்படுத்துகை மட்டுமே...!

"மதச்சார்பின்மைக்கு அச்சுறுத்தல்" என்பது உலகை ஏமாற்றும் ஒரு பூச்சாண்டி. அவ்வளவுதான்.

வளர்ந்து வரும் இஸ்லாமிய எழுச்சியோடு ஐரோப்பா மிகவும் மெனமையாக நடந்து கொள்வதாக ஆழ்ந்த கவலையை வெளிப்படுத்தி வரும் அமெரிக்காவுக்கு பிரான்சின் இத்தகைய நடவடிக்கைகள் ஓரளவு ஆறுதலை அளிக்கலாம்.

கலாசாரங்கள் இடையிலான உரையாடல் மிக அதிகமான வலியுறுத்தப்படும் ஒரு காலப்பகுதியில், மாறி வரும் சர்வதேச வலுச்சமநிலையும், வயது முதிர்ந்து செல்லும் பிரான்ஸின் சனத்தொகையோடு ஒப்பிடுகையில், முஸ்லிம் உலகில் இருந்து அதிகமான குடிவரவுகள் தொடர்ச்சியாக அவசியப்படும் ஒரு நிலையிலும், பிரான்ஸின் இந்தப் போக்கு ஆரோக்கியமானதொன்றாக இருக்காது. இன்றைய மாறிவரும் உலக ஒழுங்கில் பிரான்ஸ் தனது கொள்கைகளை உடனடியாக மீள் பரிசீலனை செய்ய வேண்டி உள்ளது என்றே எண்ணத்தோன்றுகின்றது.