சம்பிரதாயச் சிறைகள் உடைந்து நொறுங்கட்டும்...!

பாவை என்று சொன்னான் உன்னை

தமிழ் கவிஞன்!

அடுத்தவன் பாட்டுக்கு

 ஆடும் பாவையாகவே போய் விட்டாய் நீ!

நிலவுக்கு ஒப்பிட்டார்கள் உன்னை...!

உலகுக்கு ஒளி தர வேண்டிய நீயே

இருளில் வாழலாமா?

இருண்ட உலகிற்கு பந்தலை ஏந்திச் செல்ல வேண்டிய  புரட்சி வீரன்

சூழ் கொள்ள வேண்டியது உன் வயிற்றில் தான்...!

நீயே

இருளில் இருந்தது கொண்டு

அவனுக்கு பந்தம் கொடுக்க என்ன செய்வாய்?

ஒரு மனிதனின் முதல்

சர்வ கலாசாலை நீ...!

உன்னை யார் தடை செய்தார்

சர்வ கலாசாலை செல்வதற்கு...!

நீ

முக்காடு அணிவதே

உன் கண்ணியத்தை பாதுகாக்க...

முக்காட்டை வலியுறுத்தும் சமூகம்

உன் கண்ணியத்தை ஏன் மறந்து போனது?

நீயும் ஆணுக்கு

சமமானவள்தான்...!

மார்க்கம் என்று நினைத்து உன்னை அடிமையாக

நினைக்கிறது இந்த முரட்டுக் கூட்டம்...!

வா...

வெளியில் வா...

உன்னை சூழப் போடப்பட்டிருக்கும்

சம்பிரதாய வெளியைத் தாண்டி...

உனக்குள்ளும் ஒரு புரட்சி வெடிக்கட்டும்

உன்னை  சூழ எழுந்து நிற்கும் சம்பிரதாயச் சுவரை

அடித்து நொறுக்கட்டும்...

உன் கோபம் எரிந்து சாம்பலான

தேசத்தை கட்டி எழுப்பட்டும்...

உன் கட்டுப்பாடு

எழு வானங்களுக்கு மேழுள்ளவனுக்கு மட்டும்

எனறாகட்டும்...!

உன் பெற்றோரோ, மற்றோரோ உனக்கு

அல்லாஹ் தந்த உரிமைச் சுவரை

தாண்டாமல் இருக்கட்டும்...!

புதிய பார்வையோடு...

ஒரு புது உலகம் தேடித் பயணிக்கும்

யாத்ரீகர் கூட்டத்தில்

இனி நீயும் ஓர் அங்கம்...!

இனி ஒரு சுதந்திரக் காற்று உன்னை

வருடிச் செல்லும்...

இறைவன் விதித்த

உரிமைச் சுவரை

தாண்ட முனைவோரை

தாக்கும் புயலாய் அது மாறும்...!

   

Share

நான் விரும்பி ரசிக்கும் கணங்கள் ...

விடிந்தும், விடியாத

சாம்பல் நிற

அதிகாலை பொழுதின் அமைதி...!

ஏழையின் முகத்தில் இயல்பாகத்

தோன்றும் புன்னகை...!

ஒரு மழை இருட்டு அந்திப் பொழுதில்

தூரத்து தென்னை மரத்தில் பட்டுத்தெறிக்கும்

மாலை வெயில்...!

உலகம் உறங்கி விட்ட நடு நிசியில்

இரவு நேரத்தில் நேரத்தில் மட்டுமே சஞ்சரிக்கும்

சிறிய உயிர்களின் ஓசை...!

நிஜமாக நேசிக்கும் நண்பர்களோடு

சேர்ந்திருக்கக் கிடைக்கும்

அரிதான கணங்கள்...!

என்னாலும் மற்றொருவன் பிரயோசனம்

அடைகிறான் எனும் போது

உருவாகும் ஆழ் மனத்திருப்தி ...

ஈமானிய உணர்வு உச்ச கட்டத்தை

அடையும் போது தொழும் நீண்ட இரண்டு ரகஅத்துகள்...

நீதி மறுக்கப்பட்ட ஒருவனுக்காக

குரல்  கொடுக்க

நினைக்கையில் மனதில் உருவாகும் தைரியம்...!

பிரச்சினைகள் உச்ச கட்டத்தை

அடையும் போது

உதவி புரிய முடியுமானவர்கள் கைவிட்டுச் செல்ல

உதவி புரிய முடியாதவர்கள் சொல்லும் குறைந்த பட்ச

ஆறுதல் வார்த்தைகள்...

முழுமையாக உழைத்துக் கலைத்து

செலவழித்த ஒரு நாள்

முடியும் தருவாய்...!

உள்ளம் நிறைந்த நிலையில் உறங்கும் உறக்கம்...

நீண்ட குரலில் ஒலிக்கும்

குர்-ஆன் ஓசை

மழலை மொழி பேசி கொஞ்சும் குழந்தைகளோடு

சிரித்து விளையாடும் நேரங்கள்...!

என்னை வெருத்தொதுக்கியவனுக்கே

உதவி புரிய கிடைக்கும் 

சந்தர்ப்பங்கள்...!

இலட்சியம்

 ஈடேறும் என்று ஏற்படும் நம்பிக்கை...!

 எத்தனையோ, எத்தனையோ

நான்

 விரும்பி ரசிக்கும் கணங்கள் என்  வாழ்விலும்...!

Share

திரை கிழியட்டும்...

உன் உடலோடு சேர்த்து

அறிவுக்கும் யார் சொன்னார்
திரையிடச்சொல்லி?

பாத்திமாவும் ஆயிஷாவும்
திரையிட்டுத்தான் இருந்தார்கள்...
அறிவுக்கு திரை போட எப்போது சொன்னார்கள்?

உடம்பை மட்டும் தான் நீ மறைக்க வேண்டும்
அறிவையல்ல...

உன் கால்களுக்கு விலங்கிட்ட அந்தக் கயவன் யார்?

கிழித்தெரி
உன் முகத்திரையை அல்ல...
உன் அறிவுக்கு இட்ட திரையை..

உடைத்திடு
 உன் கால்களுக்கு
விலங்கிட்டவன் கரங்களை...

மாறி விடு...


முகம்மத் நபி ஆசித்த ஒரு
புதுமைப்பெண்ணாய் நீ...

நாளை ஒரு புது உலகம்
உன் கரங்களில் தயாராகட்டும்!    Share

என்னையும் கொஞ்சம் வாழ விடு...!

துள்ளித்திரிந்த என் இளமையை
திருடிக்கொண்டீர்கள்...
துன்பக் கேணியாக்கி என்
 வாழ்வை,
தூசுப்பட்டரையில் என்னை தூங்க வைத்தீர்கள்...
நான் தொலைத்து விட்ட  அந்த சிறுவர் பருவம்
மீண்டும் வேண்டும் எனக்கு...

உன் பூட்ஸ் கால்கள் மிதிக்கும் வெறும் துரும்பாகத்தானே
ஆகிப்போனேன்...
நானும் ஒரு மனிதன் என்று ஒரு சிறிதாவது நினைத்துப் பார்த்தாயா?...

வீழ்ந்து சிதறிய பதர்களாகிப் போனேன்...
நான் இழந்தது என்ன ஒன்றிரண்டா? அத்தனையையும்
சொல்லி விட...

வெறுமையாய் போகும் எனது நாட்கள்...
வாழவும்  இயலாத, சாகவும் இயலாத கணங்கள்...
என் கால்களை விலங்கிட்டுள்ள உன் சமூக 'விலங்குகள்'...
நாரிப்புளித்துப் போன உனதான  கௌரவங்களின்
அழுகிய வாசனை...
பொறுக்க முடியவில்லை...
மூக்கை அடைத்துக்கொகொள்கிறேன்...

நீயும் வேண்டாம்...
உன் உறவும் வேண்டாம்...
என்னை வாழ விடு...
தனியாய், அமைதியாய், எளிமையாய்
என் போக்கில்,
ஆர்ப்பாட்டமின்றி...

நீ போட்ட சமூக தரத்திற்கு என்னை
ஏற சொல்லாதே...
குற்றுயிராய் கிடக்குறேன்...
சறுக்கி விழுந்தால் செத்து விடுவேன்...

தயவு செய்து என்னை வாழ விடு...

இல்லை,
விட மாட்டாய்...

கடைசி மூச்சியை சுவாசித்து முடிக்கும் வரை...
நீ விட மாட்டாய் என்னை வாழ்வதற்கு...

ஒன்றை மட்டும் நினைவில் கொள்..
முடிவு செய்து விட்டேன்..
உயர்ந்து நிற்பேன்...
அல்லது செத்து மடிவேன்..
உனக்கு முன் கைகட்டி வாழ்ந்த அடிமை வாழ்வு போதுமெனக்கு...
       Share